วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง เพื่อศึกษาระดับความรุนแรงของความเครียดและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ประเภทวิชาพณิชยกรรม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาจำนวน 466 คนที่ศึกษาในสาขาวิชาการบัญชี จำนวน 177 คน สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ จำนวน 146 คน และสาขาวิชาการตลาด จำนวน 143 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นแบบสอบถามข้อมูลทางด้านประชากร แบบทดสอบวัดความเครียดของดูแกน และแบบสอบถามปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียด การวิเคราะห์ทางสถิติใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS มาทำการวิคราะห์ โดยแสดงค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ไคสแควร์ การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ การวิเคราะห์การถดถอยพหุ Independent t-test และ One-way ANOVA ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง 75.8% ศึกษาในสาขาวิชาการบัญชี 38.0% และมีระดับความรุนแรงของความเครียดในระดับปานกลาง 57.1% ระดับต่ำ 40.6% และระดับสูง 2.4% ระดับความรุนแรงของความเครียดของนักศึกษาสาขาวิชาการตลาด สูงกว่ากับนักศึกษาสาขาวิชาการบัญชีและสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับน้อยกว่า 0.05 นักศึกษาที่มีการวางแผนทำงานหลังจากสำเร็จการศึกษามีความเครียดสูงกว่านักศึกษาที่มีการวางแผนศึกษาต่อ หรือทำงานและศึกษาต่อ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับน้อยกว่า 0.05 ยังพบว่าความคาดหวังของนักศึกษาและสัมพันธภาพ ระหว่างนักศึกษากับเพื่อนสามารถพยากรณ์คะแนนความเครียดได้ 10.5% การค้นพบที่สำคัญ พบว่า นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ส่วนใหญ่มีระดับความเครียดปานกลาง ซึ่งมีปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับระดับความรุนแรงของความเครียดคือ สาขาวิชาที่ศึกษา การวางแผนหลังจากสำเร็จการศึกษา ความคาดหวังของนักศึกษา และสัมพันธภาพระหว่างนักศึกษากับเพื่อน