วิทยานิพนธ์ (ศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

ศึกษาภาพรวม โครงสร้างธุรกิจภาพยนตร์ไทย และการเปลี่ยนแปลงของลักษณะธุรกิจภาพยนตร์ไทยหลังวิกฤติเศรษฐกิจ (พ.ศ. 2541-2547) โดยเฉพาะบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทยขนาดใหญ่ ทั้งในด้านสภาพการแข่งขัน ทั้งพฤติกรรมการแข่งขันและกลยุทธ์ทางการตลาด โอกาสในการเข้าสู่ตลาด โครงสร้างต้นทุนของบริษัท การกระจุกตัวของรายได้ของตลาดภาพยนตร์ไทย และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย บริษัทโรงภาพยนตร์ วิธีการวิจัยที่ใช้คือ การวิเคราะห์เอกสารและการสัมภาษณ์กลุ่มบุคคลที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า โครงสร้างธุรกิจภาพยนตร์ไทยนั้น พบว่า โครงสร้างตลาดของธุรกิจภาพยนตร์ไทยนี้เป็นตลาดกึ่งแข่งขันกึ่งผูกขาด บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทยผู้นำตลาดมีการผูกขาดการสร้างภาพยนตร์ทั้งด้านปริมาณและรายได้ แต่โอกาสในการเข้ามาสู่อุตสาหกรรมของผู้ประกอบการรายใหม่เปิดกว้าง ขึ้นอยุ่กับความเป็นไปได้เชิงธุรกิจ ความสามารถในการสร้างภาพยนตร์ และการคาดการณ์ศักยภาพการทำกำไรของภาพยนตร์เรื่องนั้น ส่วนทางด้านบริษัทโรงภาพยนตร์ ผุ้นำตลาดมีการผูกขาดทั้งด้านจำนวนและรายได้ของโรงภาพยนตร์ ตลาดภาพยนตร์ไทยมีการกระจุกตัวโดยภาพยนตร์จากบริษัทผู้นำตลาด และบริษัทโรงภาพยนตร์ผู้นำตลาด รวมทั้งภาพยนตร์ไทยประเภทชีวิตมีการสร้างเข้าสู่ตลาดในระดับสูงทั้งสิ้น แต่ในระยะหลังภาพยนตร์ไทยประเภทผีและตลก เริ่มมีสัดส่วนในตลาดภาพยนตร์ไทยเพิ่มมากขึ้นทั้งด้านปริมาณและด้านรายได้ ทั้งนี้ภาพยนตร์ไทยที่ได้ฉายในโรงภาพยนตร์ส่วนใหญ่เป็นภาพยนตร์จากบริษัทผู้นำตลาดทั้ง 5 ราย และเป็นภาพยนตร์ประเภทชีวิต ตลก และผี ซึ่งเป็นภาพยนตร์แนวตลาด ดังนั้น โครงสร้างตลาดของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยเช่นนี้ จึงมีความสัมพันธ์กับการกระจุกตัวของตลาดภาพยนตร์ไทย