วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสุขสมบูรณ์ของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บสมอง ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ภาระการดูแล ความเข้มแข็งในการมองโลก แรงสนับสนุนทางสังคม และความสุขสมบูรณ์ของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บสมอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บสมอง จำนวน 140 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 5 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 แบบสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับปัจจัยส่วนบุคคล ส่วนที่ 2 แบบประเมินภาระการดูแล ส่วนที่ 3 แบบประเมินความเข้มแข็งในการมองโลก ส่วนที่ 4 แบบประเมินแรงสนับสนุนทางสังคม และส่วนที่ 5 แบบประเมินความสุขสมบูรณ์ ซึ่งได้ตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาและความเที่ยงแล้ว ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยความสุขสมบูรณ์ของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บสมองอยู่ในระดับปานกลาง ([X-bar]=736.24, S.D.=122.59) 2. อายุ รายได้ มีความสัมพันธ์ทางบวกระดับต่ำกับความสุขสมบูรณ์ของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บสมอง (r = .388, .200) ความเข้มแข็งในการมองโลก แรงสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์ทางบวกระดับปานกลางกับความสุขสมบูรณ์ของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บสมอง (r = .434, .447) ตามลำดับ ภาระการดูแลเชิงอัตนัย มีความสัมพันธ์ทางลบระดับต่ำกับความสุขสมบูรณ์ของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บสมอง (r = -.293) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนเพศ ระดับการศึกษา และภาระการดูแลเชิงปรนัย ไม่มีความสัมพันธ์กับความสุขสมบูรณ์ของผู้ดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บสมอง