วิทยานิพนธ์ (สค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาถึงพฤติกรรมการฝ่าฝืนกฎจราจรของผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลและปัจจัยบางประการที่มีผลต่อการฝ่าฝืนกฎจราจรของผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลโดยเฉพาะพฤติกรรมการฝ่าฝืนกฎจราจร รวมทั้งศึกษาและวิเคราะห์หาแนวทางมาปรับปรุงพฤติกรรมการใช้รถยนต์ส่วนบุคคลเพื่อลดปัญหาการจราจรในกรุงเทพมหานคร โดยจะศึกษาเฉพาะผู้ที่เป็นข้าราชการในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทยที่ปฏิบัติงานประจำอยู่ในกรุงเทพมหานครที่ขับรถยนต์ส่วนบุคคลทั้งที่เป็นเจ้าของรถยนต์เองและไม่ได้เป็นเจ้าของรถยนต์ที่ใช้ ซึ่งผู้วิจัยใช้เครื่องมือในการศึกษาคือ 1. ใช้แบบสอบถาม จำนวน 280 ชุด 2. การสัมภาษณ์แบบเจาะลึกผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลจำนวน 10 คน และเจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรจำนวน 6 คน และ 3. การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม โดยศึกษาสภาพการจราจรบริเวณที่มีสภาพการจราจรหนาแน่นจำนวน 3 จุด ได้แก่ แยกบรมราชชนนี แยกบางพลัดและแยกศิริราช ผลการศึกษาพบว่า ดัชนีเฉลี่ยการฝ่าฝืนกฎจราจรของข้าราชการสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทยในภาพรวมเท่ากับ 1.137 และผลการทดสอบสมมติฐานเป็นดังนี้ 1. ผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลที่มีระดับการศึกษาต่ำ (ตั้งแต่ปริญญาตรีลงมา) จะฝ่าฝืนกฎจราจรน้อยกว่าผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลที่มีระดับการศึกษาสูง 2. ระดับตำแหน่งไม่มีผลทำให้เกิดความแตกต่างในการฝ่าฝืนกฎจราจร 3. ผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลที่มีประสบการณ์ในการขับมากกว่าจะมีการฝ่าฝืนกฎจราจรมากกว่าผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลที่มีประสบการณ์ในการขับรถน้อย 4. ผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลที่มีความรู้เกี่ยวกับกฎจราจรน้อยจะมีการฝ่าฝืนกฎจราจรมากกว่าผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลที่มีความรู้เกี่ยวกับกฎจราจรมาก 5. ผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลที่มีทัศนคติต่อการปฏิบัติตามกฎจราจรในทางที่เห็นด้วยน้อยจะมีการฝ่าฝืนกฎจราจรมากกว่าผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลที่มีทัศนคติต่อการปฏิบัติตามกฎจราจรในทางที่เห็นด้วยมาก