วิทยานิพนธ์ (บช.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ศึกษาเปรียบเทียบความสามารถของกำไรตามวิธีส่วนได้เสีย และวิธีราคาทุนในการอธิบายผลตอบแทนหลักทรัพย์ กลุ่มตัวอย่างคือบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543-2549 ยกเว้นบริษัทกลุ่มธนาคาร กลุ่มเงินทุนหลักทรัพย์ กลุ่มประกันชีวิตและประกันภัย และต้องเป็นบริษัทที่ไม่ถูกจัดประเภทให้อยู่ในกลุ่มบริษัทที่กำลังฟื้นฟูกิจการ การศึกษาในครั้งนี้ใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน (การวิเคราะห์การถดถอยเชิงเดี่ยว (Univariate regression analysis)) ในการวิเคราะห์ข้อมูลทั้งแบบรวมและแบบแยกรายปี โดยใช้ค่า R[superscript 2] เป็นตัววัดความสามารถของกำไรในการอธิบายผลตอบแทนของหลักทรัพย์ ผลการวิจัยพบว่า กำไรตามวิธีส่วนได้เสียมีความสามารถในการอธิบายผลตอบแทนหลักทรัพย์ ได้ดีกว่ากำไรตามวิธีราคาทุนทั้งแบบรวมและแบบแยกรายปี และจากประเด็นที่ศึกษาเพิ่มเติมคือ ศึกษาบริษัทที่มีผลต่างของกำไรตามวิธีส่วนได้เสียและวิธีราคาทุนมากที่สุด 25% ของข้อมูลทั้งหมด ศึกษาบริษัทที่อยู่ใน Set 100 Index และศึกษารายกลุ่มอุตสาหกรรม (กลุ่มอุตสาหกรรมเกษตรและอาหาร กลุ่มอุตสาหกรรมสินค้าอุปโภคและบริโภค กลุ่มอุตสาหกรรมวัตถุดิบและสินค้าอุตสาหกรรม กลุ่มอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง กลุ่มอุตสาหกรรมทรัพยากร กลุ่มอุตสาหกรรมบริการและกลุ่มอุตสาหกรรมเทคโนโลยี) ผลการทดสอบพบว่า กำไรตามวิธีส่วนได้เสียมีสามารถในการอธิบายผลตอบแทนหลักทรัพย์ได้ดีกว่ากำไรตามวิธีราคาทุน