ผู้ประกอบธุรกิจภาพยนตร์ต้องการทราบข้อมูลเพื่อการตัดสินใจเลือกหรือสร้างนักแสดงที่คาดว่าจะมีชื่อเสียงเพื่อให้ได้ผลประกอบการที่ดี ด้วยเหตุนี้จึงมีการใช้เทคนิคทางด้าน social network analysis มาทำการวิเคราะห์ข้อมูลเครือข่ายของนักแสดง เช่น เป็นที่ทราบกันทั่วไปว่า Kevin Bacon เป็นศูนย์กลางของ Hollywood เป็นต้น แต่เนื่องจากยังไม่มีการวิเคราะห์ในลักษณะดังกล่าวกับข้อมูลนักแสดงไทยและการวิเคราะห์ความเป็นศูนย์กลางไม่ได้บ่งบอกถึงปัจจัยในความนิยมในตัวนักแสดง ดัง นั้นการศึกษานี้จึงใช้ closeness centrality มาวิเคราะห์หานักแสดงที่มีค่าต่ำสุดของค่าเฉลี่ยของ shortest path ไปยังกลุ่มนักแสดงไทยอื่นๆ ทำให้ทราบว่า สรพงษ์ ชาตรี เป็นศูนย์กลางของนักแสดงภาพยนตร์ไทย นอกจากนี้แล้วในการศึกษานี้ยังมีการพิจารณาใช้ข้อมูลต่างๆ ได้แก่ การร่วมงานกับนักแสดงคนอื่นๆ และจำนวนภาพยนตร์ที่แสดง เพื่อประกอบการหา degree of popularity และได้ใช้ logistic regression เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยความมีชื่อเสียงของนักแสดง ผลที่ได้พบว่านักแสดงมีโอกาสที่จะมีชื่อเสียงเพิ่มขึ้น 74%หากได้ร่วมงานกับนักแสดงที่มีชื่อเสียงในปีนั้นๆ ส่วนเพศไม่มีผลต่อความมีชื่อเสียง เป็นต้น

Social network analysis has been applied to the Hollywood data and gives rise to the famous “Bacon number”. It is interesting to know who should be the center of Thai movie actors similar to Kevin Bacon. In this study, we first shows that by applying closeness centrality to the network of Thai actors, Sorapong Chatree is the center of the cluster extended to three degrees of separation. Moreover, by our definition of “degree of popularity”, logistic regression reveals interesting results on the spreading of popularity among Thai actors. For example, the actor’s chance of becoming popular is increased by 74% (95% confidence interval, 69 to 80) if he or she works with a popular actor. These findings have implications for actor placement in the movie industry.