| ชื่อเรื่อง | : | ความสัมพันธ์ของจำนวนครั้งในการขันสกรูของตัวหลักซ้ำกับความแนบสนิท และการหมุนของตัวหลักบนตัวรากเทียมจำลองและตัวรากเทียม |
| นักวิจัย | : | พิริยะ ยาวิราช |
| คำค้น | : | ทันตกรรมรากเทียม , ฟันปลอม |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ภาณุพงศ์ วงศ์ไทย , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย |
| ปีพิมพ์ | : | 2541 |
| อ้างอิง | : | 9746395254 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/12413 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541 การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อหาความสัมพันธ์ของจำนวนครั้งในการขันสกูรของตัวหลักซ้ำกับความแนบสนิท และการหมุนของตัวหลักบนตัวรากเทียมจำลองและตัวรากเทียมระบบ Spline (Calcitek, Carlsbad, CA) จำนวน 3 ชุด ที่ยึดในแบบจำลองที่ทำจากปลาสเตอร์หินชนิดที่ IV และหาจำนวนครั้งของการขันสกรูเพื่อไม่ให้มีช่องว่างระหว่างตัวหลักกับตัวรากเทียมจำลอง, ตัวรากเทียมและระยะที่ตัวหลักหมุนบนตัวรากเทียมจำลอง, ตัวรากเทียมมีค่าคงที่ วิธีการทดลองเริ่มจากการประดิษฐ์แบบจำลองปลาสเตอร์หินชนิดที่ IV ที่ยึดตัวรากเทียมจำลองและตัวรากเทียมตรงกึ่งกลางด้านบนจำนวน 6 แท่ง จากนั้นทำการขันสกรูของตัวหลักซ้ำ เพื่อยึดตัวหลักกับตัวรากเทียมจำลอง 20 ครั้ง ด้วยประแจควบคุมแรงบิดที่ระดับแรง 28.2 นิวตัน/ซ.ม. ในการขันสกรูแต่ละครั้ง วัดช่องว่างระหว่างตัวหลักกับตัวรากเทียมจำลองและระยะในแนวระนาบที่ตัวหลักหมุนบนตัวรากเทียมจำลองด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนแบบส่องกราดที่กำลังขยาย 2000 เท่า ในบริเวณที่ทำเครื่องหมายบนตัวรากเทียมจำลองทั้ง 4 ด้าน จากนั้นฆ่าเชื้อประแจควบคุมแรงบิด, ตัวหลัก และสกรูของตัวหลัก แล้วยึดตัวหลักนี้กับตัวรากเทียมและทำการทดลองในลักษณะเดียวกันเพียงแต่เพิ่มจำนวนการขันสกรูซ้ำเป็น 25 ครั้ง นำข้อมูลที่ได้มาสร้างแผนภาพการกระจายและศึกษาความสัมพันธ์ โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์การถดถอย ซึ่งสามารถสรุปได้ว่า ความสัมพันธ์ของจำนวนครั้งในการขันสกรูของตัวหลักซ้ำ กับความแนบสนิทของตัวหลักกับตัวรากเทียมจำลองทั้ง 3 ตัว มีลักษณะเป็นสมการถดถอยเชิงเส้นโค้งแบบเอ็กซ์โปเนนเชียลที่ระดับนัยสำคัญ alpha = 0.05 และจำนวนครั้งในการขันสกรูเพื่อไม่ให้มีช่องว่างคือ 28 ครั้ง ในขณะที่ความสัมพันธ์ของจำนวนครั้งในการขันสกรูของตัวหลักซ้ำ กับความแนบสนิทของตัวหลักกับตัวรากเทียมทั้ง 3 ตัวมีลักษณะเป็นสมการถดถอยเชิงเส้นตรงที่ระดับนัยสำคัญ alpha = 0.05 และจำนวนครั้งของการขันสกรูเพื่อไม่ให้มีช่องว่างคือ 90, 31 และ 67 ครั้งในรากเทียมตัวที่ 1, 2 และ 3 ตามลำดับ ส่วนความสัมพันธ์ของการขันสกูรของตัวหลักซ้ำ กับการหมุนของตัวหลักบนตัวรากเทียมจำลองและตัวรากเทียมมีลักษณะเป็นสมการถดถอยเชิงเส้นโค้งแบบโพลีโนเมียลที่มีกำลังสูงสุดเป็น 3 ที่ระดับนัยสำคัญ alpha = 0.05 เฉพาะบางด้านเท่านั้น ด้วยความสัมพันธ์ลักษณะดังกล่าวจึงไม่สามารถหาจำนวนครั้งของการขันสกรู เพื่อทำให้ระยะที่ตัวหลักหมุนบนตัวรากเทียมจำลอง และตัวรากเทียมมีค่าคงที่ |
| บรรณานุกรม | : |
พิริยะ ยาวิราช . (2541). ความสัมพันธ์ของจำนวนครั้งในการขันสกรูของตัวหลักซ้ำกับความแนบสนิท และการหมุนของตัวหลักบนตัวรากเทียมจำลองและตัวรากเทียม.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. พิริยะ ยาวิราช . 2541. "ความสัมพันธ์ของจำนวนครั้งในการขันสกรูของตัวหลักซ้ำกับความแนบสนิท และการหมุนของตัวหลักบนตัวรากเทียมจำลองและตัวรากเทียม".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. พิริยะ ยาวิราช . "ความสัมพันธ์ของจำนวนครั้งในการขันสกรูของตัวหลักซ้ำกับความแนบสนิท และการหมุนของตัวหลักบนตัวรากเทียมจำลองและตัวรากเทียม."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541. Print. พิริยะ ยาวิราช . ความสัมพันธ์ของจำนวนครั้งในการขันสกรูของตัวหลักซ้ำกับความแนบสนิท และการหมุนของตัวหลักบนตัวรากเทียมจำลองและตัวรากเทียม. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2541.
|
