วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ (1) เพื่อปรับปรุงเทคนิคโอโออาร์ที โดยการลดจำนวนเอกสารคำแนะนำในการตรวจสอบซอฟต์แวร์ลง จากการศึกษาลักษณะการเกิดของข้อบกพร่อง ในเอกสารการออกแบบซอฟต์แวร์โดยใช้แผนภาพยูเอ็มแอล (2) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพและประสิทธิผลของเทคนิคการอ่านซอฟต์แวร์ ระหว่างเทคนิคโอโออาร์ทีที่ปรับปรุงแล้ว เทคนิคโอโออาร์ทีเดิม และเทคนิคซีบีอาร์ ในการตรวจสอบเอกสารการออกแบบซอฟต์แวร์เชิงวัตถุที่ออกแบบโดยแผนภาพยูเอ็มแอล งานวิจัยนี้แบ่งการดำเนินการออกเป็น 2 ส่วนเพื่อตอบวัตถุประสงค์ของงานวิจัย โดยในส่วนที่ 1 ดำเนินการเพื่อตอบวัตถุประสงค์ข้อที่ 1 โดยศึกษาข้อบกพร่องที่มีในโครงงานการวิเคราะห์ และออกแบบระบบด้านธุรกิจด้วยแผนภาพยูเอ็มแอล จัดทำโดยนิสิตในหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศทางธุรกิจ ในวิชาการออกแบบระบบงานด้านธุรกิจ โดยผลการศึกษาที่ได้จะนำไปปรับปรุงเทคนิคโอโออาร์ที และในส่วนที่ 2 เป็นการทดลองเพื่อตอบวัตถุประสงค์ข้อที่ 2 โดยให้นิสิตระดับมหาบัณฑิตที่ผ่านการเรียนรายวิชา ที่มีเนื้อหาด้านการวิเคราะห์และออกแบบซอฟต์แวร์เชิงวัตถุแล้ว ตรวจสอบเอกสารการออกแบบซอฟต์แวร์โดยแผนภาพยูเอ็มแอล โดยใช้เทคนิคโอโออาร์ทีที่ปรับปรุงแล้ว ผลการศึกษาในส่วนที่ 1 สามารถปรับปรุงเทคนิคโอโออาร์ทีได้ และในส่วนที่ 2 พบว่าเทคนิคโอโออาร์ทีที่ปรับปรุงแล้วมีประสิทธิภาพ สูงกว่าเทคนิคโอโออาร์ทีเดิม แต่ไม่สูงกว่าเทคนิคซีบีอาร์ แต่เทคนิคโอโออาร์ทีที่ปรับปรุงแล้วมีประสิทธิผลไม่แตกต่างกับ เทคนิคโอโออาร์ทีเดิมและเทคนิคซีบีอาร์ ทั้งนี้ถ้าไม่คำนึงถึงข้อบกพร่องของเอกสารอธิบายคลาส จากการเปรียบเทียบแผนภาพคลาสเทียบกับเอกสารอธิบายคลาสพบว่า เทคนิคโอโออาร์ทีที่ปรับปรุงแล้วมีประสิทธิภาพสูงกว่าทั้งเทคนิคโอโออาร์ทีเดิมและเทคนิคซีบีอาร์ และเทคนิคโอโออาร์ทีที่ปรับปรุงแล้วมีประสิทธิผลสูงกว่าเทคนิคโอโออาร์ทีเดิม แต่ไม่แตกต่างกับเทคนิคซีบีอาร์