ในการสร้างหลักประกันสุขภาพของประเทศไทยเพื่อให้ประชาชนเข้าถึงการบริการสุขภาพมีวิวัฒนาการมาโดยลำดับ จากการศึกษาของสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) โดยสำนักงานวิจัยเพื่อการพัฒนาหลักประกันสุขภาพไทย (สวปก.) ถึงการสร้างหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าของไทยหลังจากใช้พ.ร.บ.หลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 พบว่า หลายประเด็นมีรายละเอียดในระดับปฏิบัติที่ชัดเจน ขณะที่อีกหลายๆประเด็นต้องการนำไปขยายผลหรือจัดทำรายละเอียดต่อก่อนนำไปปฏิบัติ และจากการทบทวนสถานการณ์ในระบบหลักประกันสุขภาพของไทย1 ที่มีหลายระบบรองรับประชาชนกลุ่มต่างๆ ภายใต้หลักการแนวคิดและการออกแบบระบบที่ต่างกัน ทำให้เกิดผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์ต่อประสิทธิภาพและความเป็นธรรมในระบบบริการสุขภาพหลายด้าน ได้แก่ 1) เกิดช่องว่างในการคุ้มครองประชาชนของแต่ละระบบ 2) มีการผลักภาระค่าใช้จ่ายระหว่างกองทุนหลักประกันสุขภาพ 3) มีการเลือกปฏิบัติในการให้บริการ 4) ขาดกลไกในการกำกับทิศทางการพัฒนาระบบประกันสุขภาพของประเทศ 5) โครงสร้างระบบบริการยังมีการเลื่อมล้ำในการกระจายทรัพยากรระหว่างภูมิภาค การเชื่อมต่อระหว่างสถานพยาบาลยังไม่มีประสิทธิภาพ คุณภาพการบริการของสถานพยาบาลปฐมภูมิยังจำกัดและเกิดความแออัดของการใช้บริการที่โรงพยาบาลใหญ่ 6) การขาดแคลนกำลังคนด้านสุขภาพ และ 7) การขาดบริการสุขภาพที่จำเป็น การสร้างหลักประกันสุขภาพเป็นเรื่องที่ซับซ้อน และได้รับผลกระทบจากปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคมของประเทศที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับ พ.ร.บ.สุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 ทำให้บริบทของหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้ามีการเปลี่ยนแปลง เพื่อให้กรอบและแนวทางในการกำหนดนโยบาย ยุทธศาสตร์ และการดำเนินงานด้านสุขภาพของประเทศสอดคล้องกับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย การทบทวนแนวคิดและนโยบายให้เหมาะสม สอดคล้องกับสังคมไทยภายใต้ความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ การเมือง สังคมและวัฒนธรรมไทย รวมทั้งอิทธิพลความเปลี่ยนแปลงของสังคมโลก ตลอดจนการมองภาพทิศทางต่อไปในอนาคต จะเป็นประโยชน์ต่อการกำหนดนโยบายและยุทธศาสตร์ด้านการจัดหลักประกันและความคุ้มครองประชาชน เพื่อยกระดับของสุขภาพของประชาชนในประเทศ รวมทั้งใช้เป็นแนวทางในการดำเนินงานร่วมกันของหน่วยงานหลักที่รับผิดชอบต่อไป การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาพอนาคตของหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าบนพื้นฐานของเป้าประสงค์ (Goals) ของหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าที่ได้รับการทบทวนใหม่ให้สอดคล้องกับปัจจัยผลักดันระบบที่สำคัญ (Key system drivers) และปัจจัยความไม่แน่นอน (Uncertainties) อันจะเกิดขึ้นในอนาคต ซึ่งจะเป็นแนวทางในการจัดทำเส้นทาง (Road map) สู่หลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าตามภาพอนาคตที่เป็นไปได้ตามเป้าประสงค์ในระยะ 5-10 ปี เป็นกลไกเฝ้าระวังและกำหนดเหตุการณ์เพื่อเป็นจุดตัดสินใจระหว่างการดำเนินการตามเส้นทาง (Decision check point) ป้องกันภาพอนาคตที่ไม่พึงประสงค์ และสนับสนุนให้เกิดภาพที่พึงประสงค์ โดยวิธีการศึกษาแบบ Foresight study ผ่านกระบวนการเดลฟาย (Real Time Delphi) และการสร้างภาพอนาคต (Scenario building)