ปัจจุบันการประกอบธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์มีความสำคัญยิ่งขึ้น หน่วยงานภาครัฐให้การสนับสนุนโดยถือเป็นยุทธศาสตร์หลักประการหนึ่ง เพื่อการพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศของประเทศดังปรากฏใน “นโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศระยะ พ.ศ. 2544-2553 ของประเทศไทย” ซึ่งคณะรัฐมนตรีให้ความเห็นชอบเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2545 และมีการจัดทำแผนระยะ 5 ปีแรกของนโยบายดังกล่าวคือ “แผนแม่บทการพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของประเทศไทย พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2549” เพื่อเป็นกรอบให้ส่วนราชการ หน่วยงานภาคธุรกิจที่เกี่ยวข้องไปวางแผนดำเนินการของตน อย่างไรก็ดี การพัฒนาพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของประเทศ จำต้องอาศัยความเชื่อมั่นในการประกอบธุรกิจของผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งผู้ประกอบธุรกิจและผู้บริโภค เนื่องจากเป็นธุรกิจที่ติดต่อสื่อสารกันผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ชนิดต่างๆ โดยเฉพาะอินเทอร์เน็ต ผู้ซื้อและผู้ขายสินค้าหรือบริการอาจไม่มีความคุ้นเคย ไม่แน่ใจว่าจะถูกหลอกลวงหรือไม่ จึงมีการพิจารณาจัดทำระบบการออกเครื่องหมายรับรองความน่าเชื่อถือหรือทรัสต์มาร์ค (Trust Mark)ในธุรกิจพาณิชย์เล็กทรอนิกส์ ซึ่งกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์เป็นผู้ริเริ่มและดำเนินการในเรื่องนี้ ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องนี้ จึงมอบหมายให้ศูนย์พัฒนาพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ดำเนินการศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับทรัสต์มาร์คในต่างประเทศ สรุปสาระสำคัญของรายงานฉบับนี้ ดังนี้ หัวข้อที่ 1 กล่าวถึงมูลเหตุหรือความจำเป็นในการพัฒนาทรัสต์มาร์ค หัวข้อที่ 2 เปรียบเทียบแนวคิดทรัสต์มาร์คกับเครื่องหมายประเภทอื่น หัวข้อที่ 3 แยกแยะประเภทของทรัสต์มาร์คตามวัตถุประสงค์ของการออกเครื่องหมาย และ หัวข้อที่ 4 อธิบายถึงรายละเอียดของแนวทางการออกทรัสต์มาร์คขององค์กรหรือกิจการในประเทศต่างๆ ซึ่งมีลักษณะเฉพาะแตกต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็นโครงการบริหารจัดการ คุณสมบัติของผู้ขอใช้เครื่องหมาย ข้อตกลง นโยบายหรือเงื่อนไขต่างๆ จำแนกตามกลุ่มองค์กรที่ริเริ่ม วิธีระงับข้อพิพาท และข้อเสนอแนะเบื้องต้น บัดนี้ ศูนย์ฯ ได้จัดทำรายงานการศึกษาเรื่อง ทรัสต์มาร์คในธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์แล้วเสร็จ จึงใคร่ขอมอบรายงานการศึกษาฉบับนี้ต่อกรมพัฒนาธุรกิจการค้า และคณะทำงานเพื่อใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นในการกำหนดแนวทางและหลักเกณฑ์การออกเครื่องหมายรับรองความน่าเชื่อถือในการประกอบธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่กรมฯ แต่งตั้งต่อไป