คุณสมบัติ Super-hydrophilic ของฟิล์ม TiO2 เป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้ว จึงได้มีความพยายามในการประยุกต์ใช้กับกระจกมองข้างรถยนต์แบบหยดน้ำไม่เกาะ เพื่อปลอดภัยในการขับขี่ในยามฝนตก เมื่อน้ำไม่สามารถเกาะเป็นหยดบนผิวกระจกได้เหมือนผิวแก้วทั่วไปแล้ว การมองเห็นในกระจกจะดีขึ้น จากการทดลองในเบื้องต้นเราพบว่า การเคลือบฟิล์ม TiO2 บนผิวแก้วด้วยวิธี Electron beam evaporation ในสุญญากาศ จะได้ฟิล์มเคลือบที่มีติดแน่นและทนการเช็ดถูได้ดี นอกจากนี้สมบัติ Super-hydrophilic สามารถพัฒนาให้ดีขึ้นได้ด้วยการปรับอุณหภูมิของการเคลือบ การเจือสาร เช่น ไนโตรเจน เข้าในเนื้อฟิล์ม รวมทั้งการเคลือบทับฟิล์มด้วยฟิล์มบางของ SiO2 อีกชั้นหนึ่ง อย่างไรก็ตามยังพบว่าสมบัติ Super-hydrophilic ของฟิล์มจะเสียไปเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง หรือมีคราบความสกปรกเกาะบนผิว แต่สามารถทำให้สมบัติดังกล่าวกลับคืนมาได้ด้วยการฉายรังสี UV บนฟิล์ม ประสิทธิภาพการใช้งานของฟิล์มบนกระจกจึงขึ้นกับสภาพ Super-hydrophilic อยู่ได้นานพอ สามารถฟื้นคืนกลับมาได้เร็วเมื่อโดนรังสี UV จากแสงอาทิตย์ในระหว่างวันได้ แนวทางในการวิจัยและพัฒนาฟิล์ม TiO2 เพื่อใช้กับกระจกมองข้างรถยนต์จึงเน้นไปที่การปรับปรุงสมบัติทางวัสดุฟิล์ม ให้มีสมบัติ Super-hydrophilic ที่คงนาน ด้วยการปรับตัวแปรในการเคลือบต่างๆ และการเจือสารในฟิล์ม ตลอดจนการสร้างระบบฟิล์มหลายชั้น เพื่อให้ได้ฟิล์มที่มีโครงสร้างผลึกที่เหมาะสม และมี band gap ที่ต่ำพอสำหรับการดูดกลืนรังสี UV จากธรรมชาติ