ทันตแพทย์เป็นสาขาวิชาชีพที่ต้องการการฝึกฝนทักษะทางคลินิกจนมีความชำนาญอย่างต่อเนื่อง ในการรักษาผู้ป่วยจำเป็นต้องมีการแก้ปัญหาทางคลินิกโดยอาศัยความรู้พื้นฐาน ด้านกายวิภาคศาสตร์ พยาธิสภาพ และเทคนิคการปฏิบัติงานทางคลินิก เช่น การกรอแต่งฟัน การบูรณะตกแต่งฟัน การผ่าตัด เป็นต้น ซึ่งเทคนิคในการปฏิบัติงานทางคลินิกตังกล่าวต้องอาศัยการฝึกฝนเพื่อให้เกิด ความชำนาญในการควบคุมมือให้สัมพันธ์กับการมองเห็นในการทำงาน การจัดการกับเนื่อเยื่อผู้ป่วย และความรู้เรื่องขั้นตอนในการปฏิบัติงาน ทักษะบางชนิดเป็นพื้นฐานที่เมื่อฝึกแล้วจะสามารถนำไปใช้เป็นพื้นฐานของการรักษาทั่วไป ทักษะบางชนิดก็เป็นแบบเฉพาะที่ต้องการการฝึกฝนเพื่อการรักษาอย่างเฉพาะทาง ซึ่งในปัจจุบันการฝึกทักษะทางคลินิกทันตแพทย์มีรูปแบบที่ผู้เรียนทำการรักษา ผู้ป่วยภายใต้ความดูแลจากทันตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งข้อเสียที่เห็นได้ชัดเจนจากระบบการฝึกดังกล่าว คือ ปัญหาและข้อผิดพลาดในการรักษาที่เกิดขึ้นกับผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาจากผู้เรียนที่ขาดความชำนาญ เช่น ภาวะแทรกซ้อนจากการรักษา การใช้เวลาในการรักษาเป็นเวลานาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัจจุบันมีการพัฒนาวิทยาการทางคลินิกอย่างต่อเนื่องตลอดเวลา เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับบาดเจ็บจากการรักษาน้อยที่สุดทำให้การรักษาบางชนิด ต้องการเทคนิคที่ยุ่งยากซับซ้อน ประกอบการขาดแคลนทันตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่จะดูแลผู้เรียนอย่างทั่วถึงและมี ประสิทธิภาพรวมไปถึงผู้ป่วยที่ยินยอมจะรับการรักษามีจำนวนจำกัด จึงจำเป็นต้องหารูปแบบการฝึกทักษะทางทันตแพทย์แบบใหม่เพื่อให้การรักษามีประสิทธิภาพสูงสุด เมื่อไม่นานมานี้ได้มีการพัฒนาระบบเสมือนจริง (virtual reality) และอุปกรณ์แฮพติกส์ (haptic device) ที่ผู้ฝึกสามารถรับรู้แรงสัมผัสได้มาใช้ในการฝึกทักษะทางคลินิกเช่น การผ่าตัดโดยใช้กล้อง (endoscope) การผ่าตัดกระดูกขากรรไกรและใบหน้า เพื่อให้ผู้ฝึกมีความคุ้นเคยก่อนที่จะรักษาในผู้ป่วยจริง แต่ระบบที่พัฒนาขึ้น ขาดส่วนที่สำคัญ คือ การสอนและชี้แนะที่เหมาะสมกับผู้เรียนแต่ละคนขณะฝึกปฏิบัติดังเช่น การฝึกกับแพทย์หรือทันตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ คณะผู้วิจัยในสาขาปัญญาประดิษฐ์ได้พัฒนาระบบการเรียนกับระบบช่วยสอนแบบอัจฉริยะแบบตัวต่อตัว (intelligent tutoring system) เพื่อให้ผู้เรียนได้รับการสอนเสมือนการเรียนกับผู้สอนจริง เช่น ด้านฟิสิกส์ การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ รวมไปถึงการเรียนรู้ทางการแพทย์ภาคทฤษฎีจากการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นหลักที่คณะผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้น โดยพบว่าผลการเรียนจากโปรแกรมอัจฉริยะดีกว่าการเรียนจากครูผู้สอนจริงอย่างมีนัยสำคัญ ในโครงการนี้คณะผู้วิจัยมีความคิดที่จะพัฒนาเครื่องมือฝึกทักษะทางคลินิกทางทันตกรรมเสมือนจริงแบบอัจฉริยะที่สามารถรับรู้แรงสัมผัสได้ เพื่อให้นักเรียนทันตแพทย์และทันตแพทย์ได้พัฒนาทักษะทางคลินิก กับผู้ป่วยเสมือนจริงจากเทคนิกคอมพิวเตอร์กราฟฟิกส์ที่สร้างเนื้อเยื่อผู้ป่วยจากภาพเอกซ์เรย์คอมพิวเตอร์ ผู้ฝึกจะสามารถเชื่อมต่อระบบที่จะพัฒนาในการฝึกกรอฟัน ถอนฟัน ผ่าตัด การใช้เลเซอร์ และทักษะทางทันตกรรมอื่น ๆ โดยจะสามารถรับรู้แรงสัมผัสของเครื่องมือกับแบบจำลองเนื้อเยื่อผู้ป่วยเสมือนจริง 3 มิติด้วยเทคนิกแฮพติกส์ และสามารถรับการสอนและคำแนะนำเสมือนการฝึกงานกับทันตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญแบบหนึ่งต่อหนึ่งจากระบบช่วยสอนแบบอัจฉริยะในระหว่างการปฏิบัติงาน งานวิจัยนี้มีความแตกต่างจากการวิจัยที่ผ่านมาคือการสร้างโมเดลการเรียนรู้ การฝึกทักษะทางคลินิกของผู้เรียนและทันแพทย์ผู้เชี่ยวชาญผสานเข้ากับโปรแกรมเสมือนจริงซึ่งยังไม่มีผู้ใดคิดค้นมาก่อน