ในการเก็บรักษาน้ำยางธรรมชาตินั้น การใส่สารเคมีที่ช่วยในการรักษาสภาพของน้ำยางเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในการ ป้องกันไม่ให้เกิด “การจับตัวที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ (Spontaneous coagulation)” หรือ “การเน่า (Putrefaction)” ซึ่งในปัจจุบันโดยทั่วไปแล้ว แอมโมเนียจะถูกใช้ในหน้าที่นี้ แต่การใช้แอมโมเนียก็ก่อให้เกิดปัญหาหลายอย่าง ที่สำคัญคือ แอมโมเนียระเหยง่ายและมีกลิ่นที่รุนแรง เมื่อระเหยสู่บรรยากาศจะเกิดมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม และยังส่งผลทำให้ยากต่อการควบคุมคุณสมบัติของน้ำยางธรรมชาติในระหว่างการ เก็บรักษาให้คงที่ ด้วยเหตุนี้ การพัฒนาหาสารเคมีที่ช่วยในการรักษาสภาพของน้ำยางชนิดใหม่จึงเป็นสิ่งที่ สำคัญ งานวิจัยนี้ได้ให้ความสนใจไปที่ไคโตซานและอนุพันธ์ เนื่องจากไคโตซานและอนุพันธ์นั้น นอกจากจะได้จากวัสดุจากธรรมชาติที่เหลือใช้แล้ว ยังมีความสามารถในการยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์อย่างมีประสิทธิภาพ และ ง่ายต่อการดัดแปรทางเคมี (Chemical modification) เพื่อปรับแต่งคุณสมบัติ จึงมีความเป็นไปได้สูงที่จะนำมาใช้ในการพัฒนาสารเคมีที่ช่วยในการรักษาสภาพ ของน้ำยางธรรมชาติชนิดใหม่ โดยในงานวิจัยนี้ จะทำการเตรียมอนุพันธ์ไคโตซานขึ้น 2 ชนิด คือ Chitosan N-CM และ Chitosan N-GTMAC จากนั้นอนุพันธ์ไคโตซานที่เตรียมได้นี้ รวมถึง ไคโตซานโอลิโกเมอร์ และ ไคโตซานโพลิเมอร์ จะถูกนำมาทดสอบความสามารถในการเป็นสารเคมีที่ช่วยในการรักษาสภาพของน้ำยาง ธรรมชาติ โดยการเปรียบเทียบจากคุณสมบัติของน้ำยางที่รักษาสภาพด้วยไคโตซานและอนุพันธ์ ซึ่งมี functional group และขนาดของโมเลกุลต่างกันเหล่านี้ กับน้ำยางที่รักษาสภาพด้วยแอมโมเนียตามวิธีเดิม จากค่า pH, ค่า Viscosity, ค่า Mechanical Stability (MST), ค่า Volalite Fatty Acid (VFA), ค่า KOH Number, Particle size และ Particle size distribution Since processes of spontaneous coagulation and putrefaction occur after natural rubber latex leaves the tree, a preservation of the latex is necessary. Today, ammonia is regarded as the standard preservative. It is so generally satisfactory, however there are also several disadvantages that accompany the use of ammonia. Especially, ammonia does impart a strong odour that effects to environment. Moreover, because ammonia is easy to evaporate, the amount of ammonia in the latex is difficult to control. This effects to the qualities of products unavoidably. Therefore, a continual search has been made for new preservatives that are not subject to these disadvantages or any others. In this study, chitosan and its derivatives have been focused. It is not necessary to say that they are of special interest in medicine and are known to have antimicrobial activities. Furthermore, it can be prepared from natural resources and can be modified chemical structures easily to vary its properties. Two chitosan derivatives contained different functional groups (Chitosan-N-CM and Chitosan-N-GTMAC) will be herein synthesized. Suitability as preservatives for the natural rubber latex of these two chitosan derivatives, chitosan oligomer, and chitosan polymer will be then investigated in terms of pH, viscosity, mechanical stability (MST), volatile fatty acid (VFA), KOH number, particle size and particle size distribution of the preserved latex. Comparisons with the traditional ammonia-preserved latex will be also carried out.