ฟิล์มโพลีเอทิลีนความหนาแน่นต่ำและความหนาแน่นสูงเร่งด้วยอะโรมาติกคีโตน หรืออะโรมาติกไดคีโตนนำไปทดสอบกลางแจ้งเป็นเวลา 6 เดือน และศึกษาการสลายตัวของฟิล์มโพลิเอทิลีนเร่งด้วยสารไวแสงโดยการฉายแสงจากหลอด ไฟฉายปรอทด้วย อิทธิพลของสารไวแสงและการสลายตัวของฟิล์มโพลิเอทิลีน ศึกษาจากการวัดค่าความต้านทานแรงดึง ค่าการยืดเมื่อขาด การเกิดเจล น้ำหนัก โมเลกุล และการดูดแสงอินฟราเรด ค่าการดูดแสงอินฟราเรดสัมพันธ์ของกลุ่มคาร์บอนิลและไวนิลเพิ่มสม่ำเสมอกับ เวลา ส่วนค่าการยืดเมื่อขาดและน้ำหนักโมเลกุลลดลงกับเวลา ค่าแฟกเตอร์ของการเร่งสลายตัว สำหรับการทดสอบกลางแจ้งและการฉายแสงจากหลอด ไฟฉายปรอทสามารถคำนวณได้ จากผลการทดลองพบว่าสารไวแสงช่วยเร่งการสลายตัวให้เร็วขึ้น เมื่อพิจารณาในแง่ชนิดของสารไวแสง ฟิล์มโพลิเอทิลีนเร่งด้วยไทโอแซนโทน อนุพันธ์ของเบนโซฟีโนนและแอนทราควิโนน มีอัตราการสลายตัวเร็วกว่าฟิล์มโพลิเอทิลีนเร่งด้วยเบนโซฟีโนนและแอนทราควิ โนน นอกจากนี้การสลายตัวของโพลิเอทิลีนความหนาแน่นสูงเร็วกว่าของโพลิเอทิลี นความหนาแน่นต่ำ Low density polyethylene and high density polyethylene films sensitized with aromatic ketones or aromatic diketones were exposed outdoor for six months. The degradation of sensitized polyethylene films was also studied by irradiation with medium pressure mercury lamp. The effect of photosensitizers and the progress of degradation were studied by measuring the changes in tensile strength, elongation at break, gel formation, molecular weight and fourier transform infrared absorption. The relative infrared absorbance of the carbonyl and vinyl groups increased regularly during the whole exposure time. An accelerating factor for outdoor exposure and irradiation with medium pressure lamp were calculated. From the results, it was found that the photosensitizers accelerated the degradation. Regarding to the type of photosensitizer, polyethylene films sensitized with thioxanthone, derivatives of benzophenone and of anthraquinone show a higher degradation rate than ones sensitized with benzophenone and anthraquinone. In addition to this, the degradation of high density polyethylene is faster than that of low density polyethylene.