แป้งเป็นวัตถุดิบที่ผลิตได้ในปริมาณมากในประเทศจากพืชชนิดต่างๆ ซึ่งรัฐบาลได้ให้การสนับสนุนการนำแป้งไปใช้ประโยชน์ในเชิงอุตสาหกรรม เพื่อเป็นการส่งเสริมและสร้างรายได้ให้กับเกษตรกร ในปัจจุบันแนวโน้มการส่งเสริมการใช้ประโยชน์จากแป้งจะเปลี่ยนจากรูปการใช้ เป็นวัตถุดิบโดยตรงมาเป็นในรูปของการแปรรูปและเพิ่มมูลค่า โดยในประเทศไทยมีการดัดแปรแป้งด้วยวิธีการและกระบวนการต่างๆ เพื่อให้ได้แป้งดัดแปรที่มีคุณสมบัติต่างๆ กันและมีความเหมาะสมในการนำไปประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น อุตสาหกรรมอาหาร วัสดุศาสตร์ อุตสาหกรรมยานับเป็นแหล่งสำคัญแหล่งหนึ่งในการนำแป้งดัดแปรไปประยุกต์ใช้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรูปของสารช่วยต่างๆในการเตรียมยาและเภสัชภัณฑ์ เช่น การเป็นสารช่วยในการแตกตัว (disintergrant) สารยึดเกาะ (binder) ในยาเม็ด หรือสารช่วยแขวนตะกอน (suspending agent) ในยาน้ำแขวนตะกอน เป็นต้น งานวิจัยนี้เกี่ยวข้องกับการเตรียมแป้งถั่วเขียวดัดแปรโซเดียมคาร์บอกซีเมท ธิล ซึ่งเป็นการปรับสมบัติของแป้งถั่วเขียวโดยใช้วิธีการทางเคมี โดยวิธีการที่ใช้ในการดัดแปรนั้นได้ประยุกต์มาจากวิธีการดัดแปรที่ใช้ได้ผล มาแล้วกับแป้งดิบที่ได้จากข้าวจ้าว ข้าวเหนียว มันสำปะหลัง ข้าวโพด ฯลฯ โดยอาจมีการปรับสภาวะที่ใช้ในการดัดแปรให้มีความเหมาะสมกับการนำไปใช้ในการ ดัดแปรกับแป้งถั่วเขียว จากนั้นจะทำการหาระดับการแทนที่ของหมู่คาร์บอกซีเมทธิลและหมู่โซเดียมคาร์ บอกซีเมทธิลตามวิธีการที่ระบุไว้ใน United States Pharmacopeia (USP) XXIII และทำการศึกษาและทดสอบสมบัติทางกายภาพเบื้องต้นของแป้งถั่วเขียวดัดแปร โซเดียมคาร์บอกซีเมทธิลที่ได้ เช่น การส่องดูลักษณะปรากฏและขนาดโดยใช้กล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนแบบสแกนนิ่ง การละลายได้ในน้ำเย็น ค่าความเป็นกรด-ด่างของสารละลายแป้ง ความหนืด และการไหล เพื่อประเมินและคัดเลือกแป้งถั่วเขียวดัดแปรที่ได้ที่จะนำไปใช้เป็นสารช่วย แขวนตะกอน พร้อมทั้งประเมินผลการเป็นสารช่วยแขวนตะกอน โดยประเมินจากพารามิเตอร์ต่างๆ เช่น ค่าปริมาตรการตกตะกอน, ความง่ายในการกระจายตัวอีกครั้ง, ความหนืดของตำรับยาน้ำแขวนตะกอนและการกระจายตัวของตัวยาเมื่อตั้งทิ้งไว้ โดยใช้ตัวยาไอบูโพรเฟนเป็นตัวยาสำคัญในตำรับ เปรียบเทียบประสิทธิภาพการเป็นสารช่วยแขวนตะกอนกับสารช่วยแขวนตะกอนที่มี จำหน่ายในเชิงพาณิชย์ เช่น อะเคเชีย, ทรากาคานท์, โซเดียมแอลจิเนท, โซเดียมคาร์บอกซีเมทธิลเซลลูโลสและกัมแซนแทน Starch is a raw material produced abundantly from several plants in Thailand. The government has encouraged the use of starch in the industry, particularly in form of modified and value-added products. In Thailand, starch is modified using several methods and procedures in order to obtain modified starches with varied property that are suitable for several industries, including those in foods, material sciences, and pharmaceuticals. The pharmaceutical industry is an important target for modified starches, as they can be utilized as adjuvants or excipients in pharmaceutical products. Examples of these include disintegrant and binder in tablets, as well as suspending agent in suspension formulation. This research deals with the preparation of sodium carboxymethyl mung bean starch by using a chemical method to obtain modified mung bean starch with optimized properties. This method is modified from the one that was used successfully with other native starches, including rice, glutinous rice, tapioca, and corn starches. The degree of substitution (DS) of the carboxymethyl and sodium carboxymethyl groups of the prepared modified mung bean starch is then determined according to the method described in USP XXIII. Furthermore, the physical properties of the sodium carboxymethyl mung bean starch are preliminarily studied in order to assess and select the suitable modified mung bean starch for pharmaceutical uses as suspending agent. These properties include the appearance under the scanning electron microscope (SEM), solubility in (cold) water, pH of the modified mung bean starch dispersion, viscosity and rheology. Finally, the potential use as a suspending agent is evaluated through assessment of sedimentation volume, ease of redispersibility, viscosity of the formulation, and uniformity of drug dispersion during storage. Ibuprofen suspension is used as a model preparation for the study. Acacia, tragacanth, sodium alginate, sodium carboxymethyl cellulose and xanthan gum are standard, commercial suspending agents used for comparison purpose in this study