แอนโดรเจเนซิส เป็นประโยชน์สำหรับการผลิต (1) สายพันธุ์ปลาที่มีลักษณะทางพันธุกรรมเหมือนกัน และ (2) ผลิตปลาที่สูญพันธุ์แล้วจากอสุจิที่เก็บรักษาไว้โดยการแช่แข็ง โครงการวิจัยนี้เสนอวิธีการผลิตลูกปลาบึก ปลาสวาย และปลาดุกอุย โดยวิธีแอนโดรเจเนซิส อสุจิของปลาแต่ละชนิดดังกล่าถูกนำมาผสมกับไข่ปลาดุกยักษ์ที่ทำลายสารพันธุ กรรมเดิมแล้วโดยรังสีอัลตราไวโอเลต (240 mJ/cm2) หรือรังสีแกมมา (4-6 KR) หลังการผสม 25-45 นาที จึงช็อคเพื่อยับยั้งการแบ่งเซลล์ครั้งแรกโดยใช้น้ำอุ่น (38?ซ) หรือน้ำเย็น (15?ซ) หรือความดันน้ำ 4000-7000 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว แล้วทำการเพาะฟักต่อไป ทุกวิธีการทดลองให้ผลไม่แตกต่างกันคือ ไข่ปลาที่ผ่านการฉายรังสีและการช็อคมีเปอร์เซ็นต์การฟักออกเป็นตัวต่ำลง อย่างมีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบกับไข่ปกติ ลูกปลาที่ฟักออกเป็นตัวมี 2 พวกคือ ลูกปลาพิการ และลูกปลาปกติ (?4%) เมื่อสุ่มตัวอย่างลูกปลา (n=10) ไปตรวจ 1) ลักษณะภายนอก 2) การนับจำนวนโครโมโซม 3) การตรวจปริมาณ DNA และ 4) วิเคราะห์ด้วยปฏิกิริยาลูกโซ่ของเอนไซม์โพลีเมอเรส (PCR) ที่ใช้ CH4 primers พบว่า ลูกปลาพิการแสดงลักษณะกลุ่มอาการของลูกปลาที่มีโครโมโซม 1 ชุด (1n) ซึ่งตรงกันกับผลจากการนับจำนวนโครโมโซมและขนาดยีโนม (genome size) ที่มีเพียงครึ่งหนึ่งของปลาชนิดที่เป็นพ่อพันธุ์ นอกจากนี้ผลการวิเคราะห์ PCR ให้แถบ DNA ตรงกันกับของปลาชนิดที่เป็นพ่อพันธุ์ ซึ่งแสดงว่าลูกปลาพิการเป็นลูกปลาที่เกิดจากกระบวนการแอนโดรเจเนซิสที่ไม่มี การเพิ่มชุดโครโมโซม ส่วนลูกปลาที่แสดงลักษณะปกติที่สุ่มมาตรวจ (ยกเว้นลูกปลาที่เกิดจากการใช้อสุจิปลาบึกซึ่งไม่มีลูกปลาปกติ) พบว่าร้อยละประมาณ 80 เป็นลูกปลาแอนโดรเจเนติก สวาย หรืออุย ที่มีการเพิ่มชุดโครโมโซมที่ได้รับจากอสุจิ ส่วนที่เหลือร้อยละ 20 นั้น ผลการวิเคราะห์ PCR ได้แถบ DNA 2 แถบ เหมือนผลการวิเคราะห์ DNA ของปลาดุกยักษ์ ซึ่งแสดงว่าเป็นลูกผสม หรืออาจเป็นพันธุกรรมแบบโมเสก (genetic mosaic)