คณะผู้วิจัยได้ทำการโคลนยีนของโปรตีนฆ่าลูกน้ำยุง Mtx1 จากจีโนมของ Bacillus sphaericus strain 2297 โดยใช้เทคนิค PCR และนำชิ้นส่วนที่ได้นี้ต่อเชื่อมเข้ากับพลาสมิด pGEM-Teasy แล้วทำการหาลำดับเบสที่สมบูรณ์ของยีนนี้ จากการวิเคราะห์ลำดับเบส พบว่ายีนที่โคลนได้นี้มีลำดับเบสที่แตกต่างจากยีนชนิดเดียวกันของ B. sphaericus strain SSII-1 อยู่ 7 ตำแหน่งและเมื่อแปลเป็นลำดับกรดอะมิโนพบว่าแตกต่างกัน 4 ตำแหน่ง การศึกษาการแสดงออกของยีนใน E. coli พบว่ายีนที่สมบูรณ์ (full-length gene) แสดงออกได้ไม่ค่อยดีแม้ว่าจะใช้ strong promoter หรือการเชื่อมต่อกับโปรตีนชนิดอื่น เมื่อทำการตัดชิ้นส่วนของยีนที่คาดว่าเป็นส่วนของ leader sequence จำนวน 29 อะมิโนออกและต่อเชื่อมส่วนที่เหลือ (อะมิโน 30-870) เข้ากับยีน GST (GST-tMtx1) พบว่ายีนนี้แสดงออกได้ดีขึ้นมาก เมื่อทำการทดสอบประสิทธิภาพการฆ่าลูกน้ำยุงของ E. coli ที่สร้าง GST-tMtx1 พบว่าแบคทีเรียที่ได้นี้สามารถฆ่าลูกน้ำยุงรำคาญ (Culex quinquefasciatus) ได้ดีที่สุด ฆ่าลูกน้ำยุงก้นปล่อง (Anopheles dirus) ได้รองลงมา และฆ่าลูกน้ำยุงลาย (Aedes aegypti) ได้น้อยที่สุด โปรตีน GST-tMtx1 ที่แยกบริสุทธิ์จาก E. coli โดยใช้ GSTrap-FF column สามารถออกฤทธิ์ฆ่าลูกน้ำยุงได้ดีเทียบเท่ากับ binary toxin จาก B. sphaericus เมื่อทำการโคลนยีน GST-tMtx1 เข้าสู่แบคทีเรียที่สามารถเพิ่มจำนวนได้ภายในกระเพาะลูกน้ำยุง คือ Enterobacter amnigenus An11 พบว่าแบคที่เรียที่ได้นี้สามารถฆ่าลูกน้ำยุงได้แม้ว่าระดับการแสดงออกของยีน จะต่ำมากก็ตาม ข้อมูลที่ได้เหล่านี้แสดงให้เห็นว่า มีความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาโปรตีนชนิดนี้สำหรับใช้ในการควบคุมประชากรยุงใน อนาคต