การวิจัยตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2540 - ธันวาคม พ.ศ. 2541 ได้ปลาทูน่าสดแช่แข็งจากแหล่งประมง ตามการจำแนกของ FAO 4 แหล่งประมง คือ 51 (Western Indian Ocean), 57 (Eastern Indian Ocean), 71 (Western Pacific Ocean) และ 81 (Southern Pacific Ocean) รวม 796 ตัว ตัดชิ้นเนื้อของปลาตัวอย่างทุกตัว กำหนดเลขหมายกำกับตัวปลาแต่ละตัวและชิ้นเนื้อให้ตรงกันพร้อมบันทึกข้อมูล ประกอบตัวอย่างแต่ละชุดที่ได้รับเพื่อการตรวจสอบและเปรียบเทียบ ศึกษารูปร่างลักษณะภายนอกและอวัยวะภายในของปลาแต่ละชนิด เก็บข้อมูลลักษณะที่วัดและนับของปลาแต่ละตัว นำข้อมูลที่ได้ทั้งหมดมาใช้ในการวิเคราะห์ชนิดได้รวม 9 ชนิด คือ ปลาทูน่าแถบ, Skipjack tuna (Katsuwonus pelamis) 160 ตัว ทูน่าครีบเหลือง, Yellowfin tuna (Thunnus albacares) 112 ตัว ทูน่าตาโต, Bigeye tuna (T. obesus) 96 ตัว โอดำ, Longtail tuna (T. tonggol) 98 ตัว ทูน่าครีบยาว, Albacore (T. alalunga) 56 ตัว ปลาโอลาย, Kawakawa (Euthynnus affinis) 132 ตัว ปลาโอแกลบ, Frigate tuna (Auxis thazard) 62 ตัว โอหลอด, Bullet tuna (A. rochei) 70 ตัว และ ทูน่าน้ำตื้น, Dogtooth tuna (Gymnosarda unicolor) 10 ตัว ปรับปรุงคู่มือวิเคราะห์ให้สามารถวิเคราะห์ชนิดได้รวดเร็วและถูกต้อง สุ่มตัวอย่างจากปลาแต่ละชนิดเพื่อศึกษาเปรียบเทียบน้ำหนักของส่วนที่เป็น กล้ามเนื้อขาว กล้ามเนื้อแดง อวัยวะภายใน และโครงกระดูก เป็นเปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักตัว เพื่อทราบปริมาณเนื้อของปลาแต่ละชนิดที่สามารถใช้เป็นวัตถุดิบในอุตสาหกรรม ทูน่ากระป๋อง และได้ใช้เนื้อของปลาทูน่าสดแช่แข็งแต่ละชนิดบรรจุกระป๋องเพื่อการวิเคราะห์ ทางด้าน DNA การศึกษาสายพันธุ์ปลาในกลุ่มปลาทูน่าทางด้าน DNA โดยใช้ primer ที่จำเพาะกับบางส่วนของ mitochondrial cytochrom b gene ทั้งในปลาทูน่าสดและปลาทูน่าบรรจุกระป๋อง พบว่าการทำ SSCP (Single Strand Conformation Polymorphism) สามารถแยกความแตกต่างของปลาทูน่าสดจำนวน 754 ตัวอย่าง ทั้ง 9 ชนิดจาก 4 แหล่งทำการประมง ได้ทั้งสิ้น 24 แบบ ในบางส่วนของ Bigeye tuna, Yellowfin tuna และ Longtail tuna ยังไม่พบความแตกต่างที่จำเพาะ และในแหล่งทำการประมงที่ 57 และ 71 ปลาทูน่าชนิดเดียวกันมีแบบของแถบ DNA จำเพาะที่ต่างออกไป ส่วนปลาทูน่าบรรจุกระป๋อง ได้พัฒนาวิธีในการสกัด DNA จนสามารถเพิ่มจำนวนโดยวิธี PCR ได้ แต่เนื่องจาก DNA มีปริมาณน้อยและแตกหักมากจึงได้พัฒนาวิธีการ Booster PCR ขึ้นมาใช้จนประสบผลสำเร็จประมาณ 40-95 % ขึ้นอยู่กับขนาดของ DNA และเมื่อนำไปทำ SSCP แถบ DNA เหมือนกับปลาทูน่าสด และพร้อมให้บริการแก่โรงงานผู้ผลิตปลากระป๋องได้