โรคซึ่งเกิดจากการติดเชื้อไวรัสเด็งกี โดยเฉพาะที่มีอาการรุนแรง ได้แก่ กลุ่มที่มีอาการช๊อคและอาการไข้เลือดออกพบได้บ่อยในบริเวณศูน์สูตรและแถบ ใกล้เคียง ในประเทศไทยและประเทศในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ โรคนี้ยังคงเป็นปัญหาหนึ่งที่มีความสำคัญทางสาธารณสุข มีแนวโน้มว่าโรคนี้กำลังกระจายไปในแถบอื่นๆและกำลังกลายเป็นปัญหาระดับโลก วิธีตรวจวินิจฉัยการติดเชื้อไวรัสเด็งกีซึ่งใช้ในปัจจุบันยังคงมีความไม่ สมบูรณ์หลายประการ เทคนิคหลัก ได้แก่ hemagglutination ingibition , IgG/IgM captured ELISA, และ viral neutralization อาศัยเทคโนโลยีซึ่งทำได้เฉพาะในห้องปฏิบัติการที่มีขนาดใหญ่ มีเครื่องมือพร้อมและบุคลากรที่ได้รับการฝึกฝนเป็นอย่างดีเท่านั้น เทคนิคเหล่านี้ไม่สามารถนะนำไปใช้ในชนบท ทำให้ข่ายงานในการดูแลและเฝ้าติดตามการระบาดโรคจะต้องส่งตัวอย่างน้ำเหลือง เพื่อตรวจในห้องปฏิบัติการที่อยู่ในส่วนกลาง ทำให้การรายงานผลล่าช้าและให้ภาพรวมของการระบาดของโรคทั่วทั้งประเทศที่ไม่ ถูกต้องจึงทำให้การควบคุมโรคขาดประสิทธิภาพ เหตุผลอีกอย่างหนึ่งของการขาดประสิทธิภาพ คือ ความยุ่งยากในการผลิตและรักษามาตรฐานของไวรัสและส่วนของไวรัสซึ่งใช้ในการ ตรวจ การผลิตแอนติเจนอาศัยการเลี้ยงไวรัสในเซลล์เพาะเลี้ยงหรือการฉีดไวรัสเข้า สมองหนูแรกเกิด ซึ่งเป็นขบวนการที่ต้องใช้ความชำนาญและเครื่องมือซึ่งยากแก่การควบคุม มาตรฐาน ด้วยรู้ใหม่ทางด้านอณูชีววิทยาของเด็งกีไวรัสและเทคโนโลยีทางด้านชี ว-วิศวกรรมในระดับอณู (molecular bioengineering) ในปัจจุบันจึงมีความเป็นไปได้ที่จะผลิตแอนติเจนของไวรัสเด็งกีที่ทราบ คุณสมบัติเป็นอย่างดีและมีปฏิกิริยาทางชีวภาพให้ได้ปริมาณมาก ด้วยระบบสังเคราะห์โปรตีนแบบต่างๆซึ่งใช้ในทางเทคโนโลยีชีวภาพ ลำดับนิวคลีโอไทด์ในอณูอาร์เอ็นเอและลำดับกรดอะมิโนในโปรตีนของไวรัสเด็งกี ก็ได้มีศึกษาไว้เป็นอย่างดี และในปัจจุบันมีข้อมูลมากเพียงพอที่จะบอกความสัมพันธ์ระหว่างลำดับเหล่านี้ และหน้าที่ในทางชีวภาพ ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้ที่จะออกแบบ คัดเลือกลำดับของกรดอะมิโนซึ่งจะแสดงคุณสมบัติเป็นอีพีโทบ (epitope) ของไวรัสเด็งกีทุซีโรทัยป์และสังเคราะห์โปรตีนให้ได้ปริมาณมากในระบบเซลล์ เจ้าบ้าน ( host cell system ) ชนิดต่างๆ การทดสอบและคัดเลือกระบบเซลล์เจ้าบ้านที่จะใช้ในการสังเคราะห์โปรตีนจึงมี ความจำเป็นเพื่อที่จะให้ได้โปรตีนที่มีปฏิกิริยาทางชีวภาพที่ดีที่สุด เหมาะสำหรับใช้ในการตรวจวินิจฉัย เนื่องจากแต่ละระบบมีความแตกต่างกันในการเติมน้ำตาลและการดัดแปลงอณูของ โปรตีนภายหลังการสังเคราะห์ คณะผู้วิจัยเสนอโครงการที่จะทำการศึกษาคุณสมบัติ รักษามาตรฐาน และผลิตโปรตีนและส่วนของโปรตีนของไวรัสเด็งกีที่ได้จากการทำชีว-วิศวกรรม ในระบบสังเคราะห์โปรตีนแบบต่างๆ ทั้งที่เป็นเซลล์ชั้นต่ำและเซลล์ชั้นสูง (E. coli, baculovirus, mammalia cells, Aspergillus, Pichia, และ Saccharomyces )โดยมุ่งที่โปรตีนมาใช้สำหรับชุดตรวจวินัจฉัยในอนาคตที่ไม่เพียงแต่จะให้ ข้อมูลของการมีแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวรัสเด็งดีเท่านั้น แต่ยังสามารถใช้บ่งบอกการตอบสนองของร่างการยต่ออีพิโทบต่างๆของไวรัสได้ด้วย ข้อมูลในส่วนหลังอาจจะใช้บอกสัมพันธ์กับความรุนแรงของโรคและเป็นพัฒนาการของ ชุดตรวจวินิจฉัยในรุ่นต่อไปที่สามารถจะใช้ทำนายความรุนแรงของโรคได้ด้วย โครงการวินิจฉัยนี้จะเป็นความร่วมมือในการทำงานอย่างจริงจังของสี่สถาบัน หลัก (คือ หน่วยเทคโนโลยีชีวภาพทางการแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล, ศูนย์เทคโนโลยีชีวภาพ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า, ภาควิชาจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล, และหน่วยอาร์โบไวรัส สถาบันวิจัยสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข) ซึ่งสร้างเป็นข่ายงานที่มีประสิทธิภาพภายใต้การดูแลของศูนย์พันธุวิศวกรรม และเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ เพื่อให้มีความสามารถในการโคลน(clone) สังเคราะห์และผลิตโปรตีนจากซึ่งมีชีวิต โครงการนี้จะใช้ประโยชน์จากความสามารถในการสร้างธนาคารเก็บซีรั่มผู้ป่วยที่ ได้รับการศึกษาไว้เป็นอย่างดีและการเก็บโมโนโคลนอลแอนติบอดี ซึ่งจะนำมาใช้ในการตรวจวัดมาตรฐานของโปรตีนที่ได้มาโดยวิธีชีว-วิศวกรรม งานพัฒนาาาในส่วนหลังนี้จะนำมาซึ่งวิธีที่ได้มาตรฐานที่จะนำมาใช้ศึกษา แอนติเจนอื่นๆที่จะได้จากงานวิจัยในอนาคต ความรู้ที่ได้จะเป็นประสบการณ์ที่มีคุณค่าที่จะช่วยในการพัฒนาวิธีการตรวจ วินิจฉัยเชื้ออื่นๆที่พบบ่อยในประเทศไทยและในแถบเอเซียตะวันออกเฉียงใต้