ไฮโดรเจลที่มีพื้นฐานมาจากการครอสลิงค์ของพอลิเมอร์ไคโตซานและแป้งได้ถูกพัฒนาขึ้น โดยมีเป้าหมายให้ไฮโดรเจลนี้คงสภาวะเป็นของเหลว ณ สภาวะความเป็นกรด-ด่างเท่ากับของเหลวภายในร่างกาย และกลายเป็นเจล พร้อมกับกักเก็บสารประเภทโปรตีนที่มีฤทธิ์ในการรักษาที่อุณหภูมิของร่างกาย ไฮโดรเจลเตรียมจากการผสมสารละ ลายพอลิเมอร์ของไคโตซานและแป้ง ซึ่งพอลิเมอร์ที่นำมาใช้นี้จะมีความหลากหลายในแง่ของแหล่งที่มา (ไคโตซานจาก เปลือกกุ้ง แกนปลาหมึก และกระดองปู และแป้งจากแป้งข้าวโพด แป้งข้าวจ้าว และแป้งมันสำปะหลัง) สัดส่วนระหว่างไคโตซานกับแป้ง (4:1, 3:2 และ 2:3) และชนิดของเกลือที่ทำหน้าที่เป็นสารก่อให้เกิดการครอสลิงค์ ตำรับไฮโดรเจลที่เกิดการเปลี่ยนแปลงสถานะขณะที่ให้ความร้อนที่อุณหภูมิ 37?2 องศาเซลเซียส และมีค่าอิลาสติก โมดูลัสเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จะถูกคัดเลือกเพื่อนำมาศึกษาความสามารถในการควบคุมการปลดปล่อยโปรตีนในสัตว์ทดลอง จากการทดลองพบว่าปัจจัยที่เกี่ยวข้องต่อการเกิดไฮโดรเจลนั้น ประกอบด้วย ความเป็นกรด-ด่าง ชนิดและความเข้มข้นของพอลิเมอร์และสารก่อครอสลิงค์ นอกจากนี้ยังพบว่าอุณหภูมิที่ก่อให้เกิดเจลลดลงเมื่อน้ำหนักโมเลกุลของไคโตซานเพิ่มขึ้น และแป้งที่มีอมัยโลสมากจะให้ค่าการเปลี่ยนแปลงสูงกว่าแป้งที่มีอมัยโลสน้อย ความเข้มข้นของพอลิเมอร์ที่เหมาะสมในระบบคือร้อยละ 1.53 โดยน้ำหนักต่อปริมาตร และพอลิเมอร์ผสมระหว่างไคโตซานจากกระดองปู (น้ำหนักโมเลกุล 105 -106 และร้อยละของปริมาณการเกิดดีเอซีติลเลชันมากกว่า 90) และแป้งข้าวโพด ในอัตราส่วน 4:1 เมื่อใช้เบต้า-กลีเซอรอล ฟอสเฟตในปริมาณร้อยละ 6.00 โดยน้ำหนักต่อปริมาตรเป็นสารก่อครอสลิงค์ มีการเปลี่ยนแปลงสถานะเป็นไฮโดรเจลเมื่อสัมผัสกับอุณหภูมิ 37?2 องศาเซลเซียส และให้ค่าความชัดเจนในการเปลี่ยนสถานะสูงที่สุด ไฮโดรเจลที่ได้พัฒนาขึ้นนี้สามารถควบคุมการปลดปล่อยสารสำคัญประเภทโปรตีน ได้แก่ ฮอร์โมนที่มีผลต่อการเจริญเติบโต ประมาณ 1 สัปดาห์จากการศึกษาการปลดปล่อยในหลอดทดลอง และ 4 วันสำหรับการศึกษาการปลดปล่อยในหนู ผลที่ได้จากการศึกษานี้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของระบบที่พัฒนาจากพอลิเมอร์ธรรมชาติที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการนำส่งสารที่มีโมเลกุลขนาดใหญ่ในอนาคตต่อไป