มะละกอเป็นผลไม้ที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจชนิดหนึ่งของไทยในปัจจุบัน เนื่องจากประชาชนนิยมบริโภคกันอย่างแพร่หลายทั้งในรูปผลดิบและสุก รวมทั้งมีศักยภาพในการนำไปจำหน่ายในรูปของผลไม้กระป๋องเพื่อการส่งออกไปยัง ต่างประเทศอีกด้วย ดังนั้นการผลิตมะละกอเชิงการค้าควรได้รับการพัฒนาและส่งเสริมการปลูกเพื่อ ให้ได้ผลผลิตสูงสุด ปัจจัยสำคัญที่ทำให้ผลผลิตและคุณภาพของผลมะละกอ ลดลง คือ ปัญหาการระบาดของโรคใบด่างจุดวงแหวนที่เกิดจากเชื้อไวรัส แนวทางหนึ่งในการจัดการและควบคุมปัญหาด้านโรคของมะละกอคือ การพัฒนาปรับปรุงพันธุ์มะละกอให้มีความสามารถต้านทานต่อโรคที่ทำให้เกิดความ เสียหาย ซึ่งมีข้อดีหลายประการ เช่น สามารถหลีกเลี่ยงการใช้สารเคมีในการกำจัดศัตรูพืช ลดต้นทุนในการผลิตและเกษตรกรผู้ปลูกมะละกอได้ผลผลิตที่มีคุณภาพเป็นที่ต้อง การของตลาด เทคโนโลยีที่นำมาใช้ในการปรับปรุงพันธุ์มะละกอให้มีความต้านทานต่อโรค คือ การใช้เทคนิคด้านพันธุวิศวกรรมในการถ่ายยีนให้กับมะละกอสายพันธุ์ที่สำคัญ ทางการค้า ร่วมกับเทคนิคการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อในการสร้างพืชจำลองพันธุ์ที่มีลักษณะ ต้านทานโรคได้ตรงตามความต้องการ ชิ้นส่วนของพืชที่นำไปใช้ในการถ่ายยีนเข้าสู่เซลล์พืชโดยวิธียิงอนุภาค คือ เอมบริโอ เนื่องจากเป็นเนื้อเยื่อพืชที่มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นต้น สมบูรณ์ได้ดีเมื่อเปรียบเทียบกับชิ้นเนื้อเยื่อชนิดอื่นๆ ซึ่งทำให้สะดวดกับขั้นตอก่อนการถ่ายยีนและช่วยลดขั้นตอนภายหลังการถ่ายยีน อันเนื่องมาจากการชักนำให้ชิ้นพืชที่ได้รับการถ่ายยีนเป็นลำต้นและรากด้วย สูตรอาหารและฮอร์โมนต่างๆ งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาวิธีการเพาะเลี้ยงเอมบริโอของมะละกอ สามารถนำข้อมูลที่ได้มาใช้เพิ่มปริมาณชิ้นส่วยเนื้อเยื่อที่นำไปใช้ในงาน ด้านการถ่ายยีนต่อไป ผลของงานวิจัยที่ได้รับ คือ 1) สูตรอาหารเหลวที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงเอมบริโอมะละกอ 2) วิธีการเตรียมเอมบริโอที่ได้จากการเลี้ยงก่อนนำไปถ่ายยีน 3) ขั้นตอนการปรับสภาพของต้นกล้ามะละกอที่พัฒนาจากการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อไป สู่สภาพในโรงเรือนปลูกพืชทดลอง ประโยชน์ที่ได้รับจากงานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการเพิ่มประสิทธิภาพของขบวน การผลิตมะละกอจำลองพันธุ์ที่ต้านทานต่อโรคใบจุดดวงแหวนได้ต่อไป