ในบรรดากรดอินทรีย์ที่ทำการศึกษา 4 ชนิด คือ กรดมะนาว กรดแลคติค กรดตาตาริค และกรมดมาลิค นั้น มีเฉพาะกรดมะนาวที่สามารถผลิตได้ในประเทศ โดยมีกำลังการผลิตในปัจจุบัน 1,800,00-2,160,00 กก/ปี ใช้แปังมันสำปะหลัง แกลบ และเชื้อรา เป็นวัตถุดิบ ซึ่งทั้งหมดนี้หาได้ภายในประเทศ สถานภาพการผลิตจะแปรผันตามความต้องการใช้ของอุตสาหกรรมผลิตเครื่องดื่มที่ไม่มีอัลกอฮอลล์ อุตสาหกรรมผักดอง ผลไม้กระป๋องและอาหารทะเลกระป๋องเป็นสำคัญ ความต้องการใช้กรดมะนาวในปัจจุบัน 2,660,000 กก/ปี แต่ผลิตได้เพียง 2,160,000 กก/ปี ที่เหลือจึงต้องนำเข้า หากพิจาณาถึงศักยภาพการผลิตและการใช้แล้วจะเห็นว่า ความต้องการใช้กรดมะนาวกำลังเพิ่มสูงขึ้นตามอุตสาหกรรมต่างๆ ดังกล่าวที่กำลังเพิ่มขึ้น ดังนั้น ควรจะได้มีการขยายการผลิตให้สูงขึ้น เพื่อทดแทนการนำเข้าทั้งหมด ศักยภาพการผลิตเพื่ส่งออกพอมี ถ้าหากสามารถลดต้นทุนการผลิตให้ถูกกว่าหรือใกล้เคียงกับประเทศผู้ส่งออกที่สำคัญ เช่น สาธารณรัฐประชาชนจีน และอเมริกา โอกาสจะลดต้นทุนการผลิตเป็นไปได้สูง เนื่องจากวัตถุดิบ และแรงงานยังมีราคาถูก และเมื่อขยายการผลิตให้มีขนาดใหญ่ขึ้น ต้นทุนการผลิตก็อาจจะต่ำลงมากได้ การศึกษาวิจัยและพัฒนาการผลิตกรดมะนาวโดยใช้เทคโนโลยีที่ก้าวหน้ามากยิ่งขึ้นจึงเป็นสิ่งจำเป็น

สำหรับกรดแลคติคนั้น ศักยภาพการผลิตมีเป็นที่สองรองจากกรดมะนาว เพราะปริมาณความต้องการใช้มีแนวโน้มสูงขึ้น แต่จะสามารถผลิตเป็นอุตสาหกรรมเพื่อทดแทนการนำเข้าและส่งออกได้ในอีก 10 ปี ข้างหน้า ดังนั้น การศึกษาวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี การผลิตกรดชนิดนี้ในเชิงการค้า ควรจะเริ่มทำอย่างจริงจัง ความต้องการในการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับกรดแลคติคซึ่งยังคงมีมาก

กรดชนิดอื่น เช่น กรดมาลิค และกรมตาตาริต นั้น ศักยภาพการผลิตยังไม่มีในช่วง 15 ปีข้างหน้านี้ เพราะศักยภาพความต้องการใช้ในประเทศต่ำ ดังนั้น ความต้องการในงานศึกษาวิจัยพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตกรดสามชนิดดังกล่าว จึงยังไม่จำเป็นในปัจจุบัน