ตรวจสอบและคัดเลือกพริกบางช้างจำลองพันธุ์รุ่นแรก (R0) และรุ่นลูก (R1 และ R2) ที่มีทรานส์ยีนจากการถ่ายยีนโปรตีนห่อหุ้มอนุภาคไวรัสเส้นใบด่างประ(CVbMV- CP) รวมทั้งวิเคราะห์การถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมของความต้านทานโรค เพื่อพัฒนาเป็นต้นพันธุ์พริกบางช้างจำลองพันธุ์ที่ต้านทานต่อไวรัส รวมทั้งศึกษาพัฒนาระบบการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพริกด้วยเทคนิค somatic embryogenesis เพื่อปรับปรุงวิธีการถ่ายยีนเข้าสู่พริกให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น นำพริกจำลองพันธุ์รุ่น R0 จำนวน 18 สายพันธุ์ (lines) มาปลูกและเก็บเมล็ดจากการผสมตัวเองในรุ่นลูกที่ 1 และ 2 (R1 และ R2) แล้วเพาะเมล็ดเป็นต้นกล้าเพื่อวิเคราะห์การปรากฏอยู่ของทรานส์ยีน CVbMV-CP และ nptII ด้วยเทคนิค Polymerase chain reaction(PCR) สามารถตรวจพบดีเอ็นเอของทรานส์ยีนทั้งสองชนิด ในพริกรุ่น R0 และ R1 แต่ไม่ประสบความสำเร็จในการตรวจสอบจำนวนยีน (gene copy number) และทรานสคริปส์ (transcripts) ของยีนเมื่อใช้เทคนิค genomic Southern hybridization และ Reverse transcription PCR (RT-PCR) หรือ Northern hybridization ตามลำดับ ตรวจไม่พบโปรตีน CP หรือ NPTII ในพริกจำลองพันธุ์ที่ต้านทานต่อไวรัส และต้นกล้าพริกไม่สามารถเจริญได้ในอาหารเพาะเลี้ยงที่เติมสารปฏิชีวนะกานา มัยซินในอัตรา 25 มิลลิกรัมต่อลิตร ขึ้นไป ทดสอบความต้านทานต่อไวรัสเส้นใบด่างประของพริกรุ่น R1 พบว่าพริก R1 จำนวน 497 ต้นจาก 1992 ต้น มีความต้านทานต่อไวรัสโดยไม่แสดงอาการของโรค ตรวจวัดปริมาณไวรัสในต้นพริกด้วยเทคนิค ELISA พบว่ามีปริมาณไวรัส CVbMV ในระดับสูง-ต่ำต่างกัน ใช้ข้อมูลของอัตราต้นต้านทานโรคในการวิเคราะห์การถ่ายทอดลักษณะความต้านทาน โรคของพริกจำลองพันธุ์จากรุ่น R0 ไปสู่รุ่น R1 และ R2 ด้วยวิธี chi-square test (?2-test) พบว่ามีพริกจำลองพันธุ์รุ่น R0 จำนวน 9 สายพันธุ์ที่ถ่ายทอดลักษณะความต้านทานโรคในอัตราส่วน 3:1 ตามหลักการของเมนเดล คัดเลือกพริกจำลองพันธุ์รุ่น R1 สายพันธุ์ #161 มาศึกษาความต้านทานโรคในรุ่น R2 พบว่าผลพริกจาก 5 สายพันธุ์ คือ R1 #161-1/5-3, #161-1/13-3, #161-1/13-4, #161-1/13-5, #161-1/14-3 ให้เมล็ดและต้นพริกที่มีความต้านทานโรคทั้งหมด (100%) จัดเป็นต้นพันธุ์พริกบางช้างจำลองพันธุ์ 5 สายพันธุ์ต้นแบบ ที่คัดเลือกได้จากโครงการวิจัยนี้ ผลการพัฒนาระบบและสูตรอาหารเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพริกให้เป็นต้นที่สมบูรณ์ ด้วยวิธี somatic embryogenesis พบว่าเนื้อเยื่อจากใบเลี้ยง(cotyledon) ก้านใบ(petiole) และต้นอ่อน (hypocotyl) ของต้นกล้าพริกพันธุ์บางช้างและหัวเรือ เจริญเป็นเอมบริโอจินิกแคลลัสได้ดีในอัตรา 58-100 % ในอาหารสูตร MS ที่เติม 2,4-D อัตรา 5 มก./ล. ร่วมกับซูโครสอัตรา 20 ก./ล. และเจลไรท์ 0.3% แคลลัสนี้พัฒนาเป็นเอมบริโอได้ในอัตรา 24% สำหรับพันธุ์บางช้าง และ 66% สำหรับพันธุ์หัวเรือเมื่อเพาะเลี้ยงในอาหารสูตรข้างต้นที่ไม่เติม 2,4-D เอมบริโอที่พัฒนาได้จากแคลลัสพริกพันธุ์หัวเรือเจริญเป็นต้นพริกที่มีใบจริง พร้อมระบบรากที่สมบูรณ์ได้ในอาหารสูตร MS ที่เติม IAA อัตรา 1 มก./ล. ร่วมกับซูโครส 30 ก./ล. และเจลไรท์ 0.3%