ประเทศไทยมีสภาพแวดล้อมและปัจจัยหลายประการที่เหมาะสมต่อการเพาะเลี้ยงกุ้ง แชบ๊วยแบบหนาแน่น แต่ในทางปฏิบัติปรากฎว่าไม่สามารถเลี้ยงกุ้งให้มีขนาดโตตามความต้องการของ ตลาดและติดโรคง่าย ซึ่งสาเหตุประการหนึ่งอาจมาจากการใช้พ่อแม่พันธุ์และลูกกุ้งที่ไม่เหมาะสม จากการตรวจสอบความแตกต่างทางสัณฐานวิทยาพบว่ากุ้งแชบ๊วยในประเทศไทยมีอยู่ สองชนิดคือ Penaeus merguiensis และ Penaeus indicus ซึ่งมีรูปร่างใกล้เคียงกันมากและบางครั้งพบกุ้งที่มีรูปร่างไม่แน่นอนจนเกิด ความสับสนว่าควรจะจัดอยู่ในชนิดใดแน่ ปัจจุบันยังไม่มีวิธีการใดที่ใช้แยกชนิดได้ดีนอกเหนือไปจากการแยกด้วยรูป สัณฐาน ทำให้ไม่สามารถตรวจสอบชนิดกุ้งที่กระจายอยู่ในประเทศไทยได้ ตลอดจนไม่สามารถคัดเลือกชนิดที่เหมาะสมเพื่อนำมาเพาะเลี้ยงแบบหนาแน่นได้ งานวิจัยนี้ได้นำเทคนิค Random Amplified Polymorphic DNA (RAPD) มาใช้ตรวจสอบความแตกต่างของกุ้งสองชนิดนี้ ในที่สุดพบแถบดีเอ็นเอที่น่าสนใจซึ่งเมื่อนำไปศึกษาลำดับเบสและออกแบบ specific primers ได้ 3 ชุด พบว่าสามารถไปใช้ amplify ดีเอ็นเอตัวอย่างได้เป็นแบบแผนต่าง ๆ อย่างน้อย 7 แบบแผน สำหรับแยกชนิดของ P. merguiensis และ P. indicus โดย P. merguiensis มีแบบแผนเป็นแบบที่ 3-7 ในขณะที่พบแบบแผนแบบที่ 1 และ 2 ใน P. indicus