มันสำปะหลังเป็นหนึ่งในพืชเศรษฐกิจสำคัญของโลก ซึ่งนอกจากการใช้ประโยชน์หลักสำหรับการบริโภคของประชากรโลกแล้ว แป้งมันสำปะหลังที่ถูกสร้างและสะสมในรากใต้ดินยังถูกนำมาประยุกต์ใช้เป็น วัตถุดิบในหลากหลายอุตสาหกรรม อย่างไรก็ตามเนื่องจากอุตสาหกรรมต่างชนิดมีความต้องการแป้งที่มีคุณสมบัติ ทางเคมีและกายภาพที่จำเพาะ ทำให้จำต้องมีการดัดแปรคุณสมบัติเหล่านี้ของแป้งมันสำปะหลังให้มีความเหมาะ สมในแต่ละกรณี ซึ่งกระบวนการเหล่านี้มีข้อเสียที่มีค่าใช้จ่ายที่สูงทั้งยังมีของเสียที่ เป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมเป็นผลพลอยได้ด้วย ทั้งนี้มีทางเลือกใหม่เพื่อใช้ในการปรับปรุงคุณลักษณะของแป้งจากพืช คือการดัดแปรระบบพันธุกรรมที่ควบคุมการสร้างแป้งในตัวพืช ซึ่งสามารถทำได้หากรู้ถึงระบบเครือข่ายยีนต่างๆที่ควบคุมระบบเมทาบอลิสมของ แป้งในพืชเป็นอย่างดี อย่างไรก็ตามในปัจจุบันยังไม่ทราบถึงกระบวนการทางพันธุกรรมนี้อย่างถ่องแท้ ทำให้ได้มีความพยายามในการศึกษาวิจัยเพื่อนำไปสู่ความรู้ความเข้าใจในระบบ พันธุกรรมของการสร้างและสะสมแป้งในพืชที่ดีขึ้น ในงานวิจัยนี้เทคนิคทาง transcriptomics คือ ระบบ Suppression Subtractive Hybridization ได้ถูกนำมาใช้เพื่อการค้นหายีนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างแป้งในรากสะสม อาหารของมันสำปะหลัง ทั้งนี้เนื่องจากอายุของรากสะสมอาหารและปริมาณน้ำที่พืชได้รับในช่วงแรกของ การเจริญเติบโตนั้นเป็น 2 ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลโดยตรงต่อทั้งปริมาณและคุณลักษณะต่างๆของแป้งที่ได้ จึงได้ทำการเปรียบเทียบระบบ transcriptome ของรากสะสมอาหารของพืชที่อายุเก็บเกี่ยว 3 และ 9 เดือน และระหว่างรากสะสมอาหารของพืชที่ทำการปลูกในฤดูฝนและฤดูแล้ง และจากผลของการเปรียบเทียบโดยการทำ subtraction สามารถค้นหายีนที่มีการแสดงออกที่แตกต่างใน 2 คู่ตัวอย่างที่นำมาวิเคราะห์ ซึ่งยีนจำนวนหนึ่งที่แยกได้นั้นมีการแสดงออกที่แตกต่างในสภาวะที่ทำการ เปรียบเทียบอย่างชัดเจนเมื่อทำการศึกษาการแสดงออกอย่างเป็นระบบ ทั้งนี้จากข้อมูลการแสดงออกของยีนเหล่านั้นประกอบกับการทำนายประเภทของ โปรตีนจากการถอดรหัสของยีน พบว่ามียีนบางตัวที่น่าจะทำหน้าที่อยู่ในระบบการสังเคราะห์แป้ง นอกจากนี้ยังมียีนอื่นๆที่มีหน้าที่สำคัญในระบบความสามารถในการต้านทานสภาวะ แล้งของมันสำปะหลัง ซึ่งจำเป็นต้องทำการศึกษาเพิ่มเติมโดยกรรมวิธีอื่น เช่น mutation analysis เพื่อให้ทราบถึงหน้าที่ของยีนต่างๆเหล่านั้นอย่างถ่องแท้ต่อไป