เท่าที่ผ่านมาในการศึกษาโครงสร้างของ สารประกอบโคออร์ดิเนชันโดยใช้ X-ray crystallography นักเคมีมักจะสนใจเฉพาะโครงสร้างของโมเลกุลและสเตอริโอของสารประกอบโคออร์ดิ เนชัน หรือ คลัสเตอร์ มากกว่าที่จะสนใจโครงสร้างและลักษณะการจัดเรียงตัวของผลึก เมื่อมีการพัฒนาแนวคิดทางสาขา Crystal Engineering และ Supramolecular Chemistry ทำให้ความสนใจมุ่งไปยังธรรมชาติของแรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลมากขึ้น เช่น พันธะไฮโดรเจนสามารถยึดโมเลกุลของสารประกอบโคออร์ดิเนชันเข้าด้วยกันเป็น โครงสร้างผลึก ในโครงการนี้จะนำเอาไธโอเลตลิแกนด์ เช่น 2-pyridinethiolate, 2-benzimidazolethiolate และ 2-benzoxazolethiolate มาใช้เนื่องจาก N-S donor ligands ดังกล่าวแทบไม่มีผู้นำมาใช้ในการศึกษา crystal engineering ถึงแม้ว่า structure motif นี้จะพบบ่อยในสารประกอบซึ่งมีอยู่ในระบบชีววิทยา ปฏิกิริยาระหว่าง Cu(II) หรือ Ni(II) กับลิแกนด์เหล่านี้คาดว่าจะได้สารประกอบที่มีโครงสร้างในรูปแบบต่าง ๆ เช่น โมโน-นิวเคลียร์ ไดนิวเคลียร์ หรือ โพลีนิวเคลียร์ โดยสารประกอบที่ได้อาจจะมีลักษณะโครงสร้างของผลึกและสมบัติทางเคมีที่แตก ต่างไปจากปกติ เนื่องจากความหลากหลายของรูปร่างและสมบัติทางอิเลคตรอนของลิแกนด์ นอกจากนี้ในโครงการนี้จะทำการศึกษาสมบัติทางแม่เหล็กและไฟฟ้าเคมีของสาร ประกอบเพื่อให้เกิดความเข้าใจถึงความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างกับสมบัติที่ กล่าวมาข้างต้นมากขึ้น Since the early days of coordination chemistry the structure of coordination complexes has been studied by X-ray crystallography. In spite of this, structural chemists were almost exclusively concerned with the molecular structure and stereochemistry of the coordination complexes and clusters rather than with their crystal structures and packing characteristics. The growing importance of crystal engineering and supramolecular chemistry, however, has led to interest into the nature of these interactions, e.g. hydrogen bonding, that bind together the coordination molecules forming the crystal structure. In this project, thiolate ligands, such as 2- pyridinethiolate, 2-benzimidazolethiolate and 2- benzoxazolethiolate, have been chosen because N-S donor ligands remain relatively unexplored in crystal engineering studies despite the frequency of this structural motif in biological systems. Reaction of these ligands with Cu(II) and Ni(II) should allow incorporation of their differing geometric and electronic characteristics into the crystal structure affording several types of mono, di and polynuclear complexes with unusual molecular architectures and chemical properties. Furthermore, the project will investigate the magnetic properties and electrochemical behaviour of these complexes in hope of better understanding how the structure of the complexes relates to the observed properties