ปัจจุบันนี้ ทั่วโลกให้ความสนใจกับสภาพสมดุลย์ทางธรรมชาติเป็นอย่างมาก ซึ่งการใช้สารเคมีในการป้องกันและกำจัดศัตรูพืชก็เป็นสิ่งหนึ่งที่สร้าง ปัญหาให้กับสิ่งแวดล้อม จึงส่งผลให้เกิดการค้นหาสารจากธรรมชาติที่สามาราถนำมาใช้สำหรับการป้องกัน และกำจัดศัตรูพืชได้อย่างมีประสิทธิภาพและไม่เป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตชนิด อื่นๆ เชื้อราทำลายแมลงก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่อาจจะสร้างสารที่สามารถนำมาใช้ เป็นสารป้องกันและกำจัดศัตรูพืชได้ ซึ่งในขณะนี้ก็มีการใช้ผลิตภัณฑ์สำหรับการป้องกันและกำจัดศัตรูพืชจากเชื้อ ราทำลายแมลงบ้างแล้ว Dr. Nigel Hywel-Jones หัวหน้าห้องปฏิบัติการเชื้อรา หน่วยปฏิบัติการวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพ-โยธี เป็นผู้หนึ่งที่ได้ศึกษาความหลากหลายของเชื้อราในประเทศไทย ขณะนี้พบเชื้อราทำลายแมลงประมาณ 225 สปีชีส์ และเชื้อราเหล่านี้ได้เก็บไว้ที่ห้องปฏิบัติการเก็บรักษาสายพันธุ์ จุลินทรีย์ หน่วยปฏิบัติการวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพ-โยธี นับว่าเป็นแหล่งที่เหมาะสำหรับการศึกษาเกี่ยวกับเชื้อราทำลายแมลงที่ดีแห่ง หนึ่ง การทดสอบความเป็นพิษของสารต่อเซลล์เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการพัฒนาวัสดุทาง ชีวภาพและผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ และเป็นที่ยอมรับสำหรับการทดสอบคัดเลือกผลิตภัณฑ์ใหม่ตามมาตรฐานของ USP24 และISO10993 การเปรียบเทียบหรือการแสดงความสัมพันธ์ของการทดสอบสารตัวอย่าง( สารสกัดจากการเลี้ยงเชื้อราทำลายแมลง ) in vitro กับin vivoนั้น ค่อนข้างซับซ้อน การทดสอบ in vitro สามารถควบคุมปัจจัยต่างๆ เช่น ความเข้มข้นของสารตัวอย่าง และระยะเวลาสำหรับการทดสอบได้ แต่การทดสอบ in vivo นั้นก็มีปัจจัยอื่นๆที่เกี่ยวข้องหลายอย่าง เช่น อายุของแมลง ความสามารถของสารในการซึมผ่านผิวหนังของแมลง เป็นต้น นอกจากนี้ก็ยังต้องพิจารณาถึงรูปแบบของการนำเชื้อราทำลายแมลงมาใช้ประโยชน์ อีกด้วย เช่น ในรูปของสปอร์ หรือสารสกัด ชนิดของสารที่ใช้ในการสกัด ตลอดจนวิธีการนำสารสกัดไปใช้ เช่น การใช้ไอระเหย การพ่น หรือการหยด เป็นต้น จากการศึกษาในเบื้องต้น( In vitro analysis of insect fungus surveys : A cytotoxic study ) ทำให้ทราบข้อมูลพื้นฐานหลักๆ คือ ชนิดของเชื้อราทำลายแมลง กับแมลงและเซลล์ที่จะนำมาใช้เป็นเป้าหมายในการศึกษาได้ ซึ่งขณะนี้สามารถจำแนกสารตัวอย่าง ที่ได้จากการสกัดจากเชื้อราทำลายแมลงด้วย dichloromethane:methanol (1:1 ) จำนวน 50 ตัวอย่างที่ให้ผลเป็นพิษต่อ เซลล์ Sf9 ( เซลล์รังไข่ Fall armyworm , Spodoptera frugiperda ) และ C6/36 (เซลล์ลูกน้ำยุง Ades albopictus) คาดว่าจำนวนสารตัวอย่างที่ให้ผลเป็นพิษต่อเซลล์แมลงน่าจะเพิ่มขึ้นอีกหลัง จากที่ได้ศึกษาเชื้อราทำลายแมลงกลุ่มที่เหลือ (ได้แก่ Cordyceps และ Paecilomyces ) ปัจจุบันนี้ศัตรูพืชที่สำคัญและกำลังเป็นปัญหากับพืชหลายชนิด ได้แก่ Spodoptera exigua และMyzus pericae ซึ่ง S. exigua เป็นศัตรูของ หน่อไม้ฝรั่ง ถั่ว คื่นฉ่าย หอม ถั่วลิสง และถั่วเหลือง M. pericae เป็นศัตรูของ บรอคโคลี กะหล่ำปลี แครอท มะละกอ พริกไท มะเขือเทศ และถั่วเขียว นอกจากนี้ แมลงขนาดเล็ก ได้แก่ Thrip (Thrip palmi) ก็เป็นศัตรูพืชที่สำคัญของกล้วยไม้ และสร้างปัญหาสำหรับการส่งออกกล้วยไม้ของไทย เนื่องจากตลาดสหรัฐอเมริกาและตลาดยุโรปห้ามการนำเข้ากล้วยไม้ที่มีการปน เปื้อนของThrip ซึ่งปัจจุบันนี้พบว่ากล้วยไม้ของไทยมีการปนเปื้อนของ Thrip ประมาณ 20% ในการศึกษานี้ จะเป็นการเปรียบเทียบผลการทดสอบสารสกัดจากเชื้อราทำลายแมลงระหว่างการทดสอบ in vitro กับการทดสอบ in vivo โดยคัดเลือกเชื้อราทำลายแมลงที่ให้ผลการทดสอบจากการศึกษาเบื้องต้นว่า สารสกัดจากเชื้อราทำลายแมลง (การศึกษาของ Dr. Patricia) และสปอร์จากเชื้อราทำลายแมลง(การศึกษาของ อ.มาลี) มีศักยภาพในการนำมาพัฒนาเป็นสารป้องกันและกำจัดศัตรูพืชได้ ผลจากการศึกษานี้คาดว่า จะค้นพบสารสกัดจากเชื้อราทำลายแมลงที่มีความจำเพาะเจาะจงในการนำมาใช้ ป้องกันและกำจัดศัตรูพืช