การควบคุมการปลดปล่อยยาจากอนุภาคเป็นกระบวนกรหนึ่งที่จะทำให้การรักษามี ประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นเนื่องจากความเข้มข้นของยาอยู่ในระดับคงที่และต่อ เนื่องตลอดเวลา ในการศึกษานี้จะทำการศึกษาการปลดปล่อยโปรตีนจากอนุภาคไคโตซาน โปรตีนถูกเลือกศึกษาเนื่องจากโปรตีนบางชนิดสามารถจัดเป็นยาได้ ส่วนการเลือกใช้ไคโตซานเป็นสารห่อหุ้มโปรตีนเนื่องจากไคโตซานเป็นสารธรรม ชาติ ไม่มีพิษ และรับประทานได้ การตรึงและการปลดปล่อยสารจากการห่อหุ้มด้วยไคโตซานได้มีการศึกษาในหลายรูป แบบ เช่น แผ่นฟิล์ม อนุภาคขนาดไมโครเมตร และอนุภาคขนาดนาโนเมตร เป็นต้น การศึกษาของอนุภาคขนาดนาโนไคโตซานด้วยการเตรียมจากสารละลายไคโตซานกับ Tripolyphosphate (TPP) พบว่ามีความเป็นไปได้ในการตรึงโปรตีน การศึกษาที่ผ่านมาได้เน้นถึงการเตรียมและคุณสมบัติที่เปลี่ยนไปจากการตรึงยา ชนิดต่างๆ การเคลือบอนุภาคด้วยสารพอลิเมอร์ แต่ยังไม่ได้ศึกษาถึงกลไกมากนัก ดังนั้นในการศึกษาวิจัยนี้จึงจะทำการศึกษาการตรึงโปรตีนที่มี น้ำหนักโมเลกุลของโปรตีน ความเข้มข้นของโปรตีน และค่า pH ของโปรตีน แตกต่างกัน เพื่อให้ประสิทธิภาพการตรึงได้สูงสุดและเข้าใจกลไกการตรึงมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้บริเวณที่โปรตีนเข้าไปตรึงในอนุภาคไคโตซานยังไม่ได้มีการศึกษามา ก่อน การศึกษาตำแหน่งของโปรตีนทำให้เข้าใจถึงกลการตรึงสารและนำไปสู่กลไกการปลด ปล่อยสารมากยิ่งขึ้น การศึกษาขั้นสุดท้ายจะทำให้การศึกษาการปลดปล่อยโปรตีนจากอนุภาคนาโนไคโตซาน โดยศึกษาถึงผลกระทบของค่า pH จากนั้นจะทำการศึกษาหาค่า Diffusion coefficient ของโปรตีนที่ทำการปลดปล่อย