วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.),จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

วิเคราะห์เนื้อหาและวิธีการนำเสนอการแสดงออกทางเพศของผู้หญิง ในเพลงไทยสมัยนิยมในช่วงปี 2543 และศึกษาแนวคิดของนักประพันธ์เพลงหญิงและนักประพันธ์เพลงชาย ที่มีบทเพลงที่ได้รับความนิยมในปี 2543 และเป็นเพลงที่ขับร้องโดยสตรี โดยมีวิธีวิจัยโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา โดยใช้การวินิจสาร และการฟังวิธีการร้องของนักร้อง และการสัมภาษณ์ผู้ประพันธ์แบบเจาะลึก ผลการวิจัยพบว่า การแสดงออกทางเพศในบทเพลงนั้นแบ่งเป็นระดับการแสดงออกได้ 3 ระดับ คือ 1. การไม่มีประสบการณ์ในความรัก มองความรักเป็นสิ่งสวยงาม 2. การแสดงออกในลักษณะที่มีประสบการณ์มากขึ้น มีลักษณะของการสอนใจ 3. การแสดงออกที่เข้าใจถึงความต้องการของตัวเอง กล้าแสดงออกตรงไปตรงมา กล้าบอกรัก การแสดงออกของเพลงทั้ง 3 รูปแบบ การแสดงออกในแบบที่ 2 มีมากที่สุด รองลงมาคือการแสดงออกในแบบที่ 1 และ 3 ตามลำดับ โดยที่เพลงในอัลบั้มหนึ่ง จะเน้นหนักแนวเพลงแบบที่ 2 หรือแบบที่ 1 ในขณะที่แบบที่ 3 เป็นเพลงสอดแทรก โดยแนวเพลงจะเป็นการแสดงออกที่สอดคล้องกับบุคลิกลักษณะของนักร้อง ในส่วนของผู้ประพันธ์เพลงพบว่า เพศมีส่วนสำคัญกับแนวเนื้อหาในระดับหนึ่ง เนื่องจากแนวทางที่ผู้แต่งใช้คือ 1. เนื้อหาที่มาจากตัวนักร้อง 2. เนื้อหาที่มาจากสิ่งแวดล้อม สังคม 3. เนื้อหาที่มาจากผู้ประพันธ์