วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้เอนไซม์ต่างๆ ซ้ำในกระบวนการกำจัดสิ่งสกปรกบนฝ้าย ซึ่งทดลองทั้งที่ไม่มีการปรับพีเอชและปรับพีเอชของระบบ ให้เหมาะสมกับเอนไซม์แต่ละชนิด โดยใช้เอนไซม์ 4 ชนิด ได้แก่ เอนไซม์เพกติเนส ไลเปส โปรทีเอส และเซลลูเลส ผ้าฝ้ายดิบถูกกำจัดสิ่งสกปรกในสารละลายเอนไซม์ที่ภาวะเหมาะสม สารละลายที่เหลือจากการใช้ครั้งแรกถูกนำมาใช้ซ้ำสำหรับการกำจัดสิ่งสกปรกบน ผ้าชุดใหม่ทันที ใช้สารละลายเหล่านี้ซ้ำไปเรื่อยๆ จนกระทั่งสารละลายหมดประสิทธิภาพ โดยดูจากผลการทดสอบการดูดซึมน้ำของผ้าว่า ผ้าที่ผ่านการกำจัดสิ่งสกปรกไม่ดูดซึมน้ำในทันที ผ้าที่ผ่านการกำจัดสิ่งสกปรกถูกทดสอบหาสมบัติ การดูดซึมน้ำ การย้อมติดสี ความขาว ความต้านทานแรงดันทะลุ ระดับเพกตินบนผ้า และน้ำหนักที่ขาดหายไปของผ้า ผลการวิจัยพบว่า หากไม่มีการปรับพีเอชของสารละลายเอนไซม์ก่อนนำมาใช้ จะไม่สามารถใช้เอนไซม์ซ้ำสำหรับการกำจัดสิ่งสกปรกได้อีก แต่หากมีการปรับพีเอชของสารละลายเอนไซม์ก่อนนำมาใช้ จะสามารถนำเอนไซม์เพกติเนสกลับมาใช้ซ้ำได้อีก 2 ครั้ง ส่วนเอนไซม์ไลเปส โปรทีเอสและเซลลูเลส สามารถนำกลับมาใช้ซ้ำได้อีก 1 ครั้ง การใช้เอนไซม์เหล่านี้ซ้ำสำหรับการกำจัดสิ่งสกปรก ยังคงให้ผลการกำจัดสิ่งสกปรกที่มีประสิทธิภาพ ใกล้เคียงกับการกำจัดสิ่งสกปรกด้วยการใช้เอนไซม์ครั้งแรก