โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาหาสภาวะที่เหมาะสมต่อการสังเคราะห์เมโซพอรัสซิลิกาโดปด้วย 1-ฟีนิล-3-เมธิล-4-สเตียโรอิล-5-ไพราโซโลน (HPMSP) ผ่านกระบวนการโซล-เจลโดยมีปัจจัยที่ทำการศึกษา ได้แก่ ความเข้มข้นของตัวเร่งปฎิกิริยาและปริมาณของโมเลกุลที่ใช้โดปจากนั้นได้ทำการศึกษาสมบัติทางกายภาพของเมโซพอรัสซิลิกาโดปด้วย HPMSP ที่สังเคราะห์ได้โดยใช้เทคนิค XRD, BET, laser diffraction และ TGA ผลที่ได้ปรากฎว่าการใช้ 0.1 M NaOH เป็นตัวเร่งปฎิกิริยาและใช้ปริมาณ HPMSP เท่ากับ 0.06 โมลในการสังเคราะห์ ได้เมโซพอรัสซิลิกาโดปด้วย HPMSP ที่มีโครงสร้างเป็นผลึกและมีการกระจายของขนาดรูพรุนและการกระจายของขนาดอนุภาคอยู่ในช่วงแคบ เมื่อทำการศึกษาความสามารถในการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับ Cu(II) ของเมโซพอรัสซิลิกาชนิดนี้ พบว่าสามารถดูดซับ Cu(II) ได้ถึง 0.21 mol/kg ในสภาวะที่มี 0.1 M NaNo[subscript 3] ร่วมอยู่ด้วย การศึกษาผลกระทบของปริมาณซิลิกา ไอออนรบกวนชนิดอื่น, ความเข้มข้นของสารละลายโลหะและค่า pH ที่มีต่อการสกัด Cu(II) ได้แสดงให้เห็นว่าปริมาณการดูดซับโลหะของซิลิกามีค่าเพิ่มขึ้นตามปริมาณซิลิกาที่ใช้ในการสกัดและ pH ของสารละลายโลหะที่เพิ่มมากขึ้น นอกจากนั้นยังได้ทำการศึกษาสมบัติในการสกัดโลหะชนิดอื่นเพิ่มเติมด้วย ได้แก่ Ni(II) และ Co(II) และพบว่าเมโซพอรัสซิลิกาโดปด้วย HPMSP เป็นตัวดูดซับที่ดีสำหรับธาตุทั้งสองชนิด การศึกษาการดีซอร์ฟชันโลหะพบว่าต้องใช้ 1 M HNO [subscript 3]ในการดีซอร์ฟโลหะทั้งสามชนิดออกจากโดปซิลิกา ทั้งนี้เป็นผลมาจากความเสถียรของสารประกอบเชิงซ้อนที่เกิดขึ้น