วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ศึกษาการทำแอลฟา-แอล-อะราบิโนฟิวราโนสิเดส ซึ่งเป็นหนึ่งในเอนไซม์ย่อยสายกิ่งของไซแลนให้บริสุทธิ์จาก Streptomyces sp. PC22 ที่เลี้ยงในอาหารเหลวที่มีไซแลนจากเปลือกข้าวโอ๊ตเป็นแหล่งคาร์บอน โดยการตกตะกอนลำดับส่วนด้วยแอมโมเนียมซัลเฟตความเข้มข้น 40-90% ตามด้วยทำคอลัมน์โครมาโทกราฟีบนแมคโครขเพรบ ดีอีเออี บิวทิลไฮโดรโฟบิค อินเตอร์แอคชัน และไฮดรอกซีอะปาไทด์ ได้เอนไซม์ที่มีความบริสุทธิ์เพิ่มขึ้นประมาณ 111 เท่า เหลือแอคติวิดีอยู่ 13.12% จากการวิเคราะห์น้ำหนักโมเลกุลโดยวิธีเจลฟิลเตรซันพบว่าเอนไซม์นี้มีน้ำหนักโมเลกุลประมรณ 317 กิโลดาลตัน และเมื่อวิเคราะห์โดยวิธีโซเดียมโดเดซิลซัลเฟตพอลิอะคริลาไมด์เจลอีเลคโทรโฟริซิส พบว่าเอนไซม์ประกอบด้วย 4 หน่วยย่อยที่มีน้ำหนักโมเลกุลเท่ากันคือ 79 กิโลดาลตัน จากการศึกษาสมบัติของแอลฟา-แอล-อะราบิโนฟิวราโนสิเดสบริสุทธิ์พบว่า เอนไซม์มีอุณหภูมิและความเป็นกรดด่างที่เหมาะสมต่อการทำงาน คือ 65 ํC และ 6.0 ตามลำดับ เอนไซม์มีความเสถียรต่ออุณหภูมิสูงถึง 45 ํC เป็นเวลา 30 นาที และเสถียรต่อความเป็นกรดด่างในช่วงกว้างตั้งแต่ 5.5-9.0 ค่า K และ V ต่อพารา-ไนโตรฟีนิล แอลฟา-แอล-อะราบิโนฟิวราโนไซด์ เท่ากับ 0.27 มิลลิโมลาร์ และ 3,926.15 ไมโครโมลต่อนาทีต่อมิลลิกรัมโปรตีน ตามลำดับ เอนไซม์ถูกยับยั้งในลักษณะแข่งขันโดยแอล-อะราบิโนส มีค่า K เท่ากับ 15.08 มิลลิโมลาร์ เอนไซม์ถูกยับยั้งอย่างสมบูรณ์ด้วยอิออนของปรอท นอกจากนี้ยังถูกยับยั้งด้วยเอ็น-โบรโมซักซินิไมด์และฟีนิลเมธิลซัลโฟนิบฟลูออไรด์ แสดงว่ากรดอะมิโนทริปโตเฟนและเซรีนเกี่ยวข้องกับบริเวณเร่งปฏิกิริยาของเอนไซม์ และจากการตรวจสอบแอคติวิตีข้างเคียงของแอลฟา-แอล-อะราบิโนฟิวราโนสิเดส พบว่าเอนไซม์ไม่มีแอคติวิตีของไซแลเนส, อะซีทิลเอสเทอเรสและบีตา-ไซโลสิเดสปนเปื้อน