วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการป้องกันการล่วงละเมิดทางเพศ ของเด็กอนุบาลกลุ่มควบคุมกับกลุ่มทดลอง ก่อนและหลังการสอนเรื่องการสัมผัสและทักษะการป้องกันการล่วงละเมิศทางเพศ และเพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการป้องกันการล่วงละเมิดทางเพศ ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการสอนเรื่องการสัมผัสและทักษะการป้องกันการล่วงละเมิศทางเพศ (กลุ่มทดลอง) และกลุ่มที่ไม่ได้รับการสอน (กลุ่มควบคุม) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษานี้ เป็นนักเรียนอนุบาล โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร เขตบางคอแหลม แบ่งออกเป็นกลุ่มควบคุมจำนวน 80 คน และกลุ่มทดลองจำนวน 80 คน รวมทั้งสองกลุ่มเป็นจำนวน 160 คน กลุ่มทดลองได้รับการสอนเรื่องการสัมผัสและทักษะการป้องกันการล่วงละเมิดทางเพศจำนวน 6 ครั้ง โดยใช้เวลาครั้งละ 30 นาที ส่วนกลุ่มควบคุม ได้รับการสอนเกี่ยวกับส่วนต่างๆ ของร่างกายจำนวน 1 ครั้งโดยใช้เวลา 30 นาที ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. จากการวิจัยพบว่า เด็กอนุบาล ภายหลังเข้าร่วมการสอนเรื่องการสัมผัสและทักษะการป้องกันการล่วงละเมิดทางเพศ มีความสามารถในการป้องกันการล่วงละเมิดทางเพศมากกว่าก่อนเข้าร่วมการสอนฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p<.001 2. จากการวิจัยพบว่า เด็กอนุบาลกลุ่มทดลอง ภายหลังเข้าร่วมการสอนเรื่องการสัมผัสและทักษะการป้องกันการล่วงละเมิดทางเพศ มีความสามารถในการป้องกันการล่วงละเมิดทางเพศ มากกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p<.001