วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

งานวิจัยนี้ ดำเนินการโดยการทดลองสร้างระบบการกรองเพื่อใช้ในการบำบัดน้ำเสียในขั้นตอนสุดท้าย ก่อนปล่อยออกสู่สาธารณะ โดยระบบการกรองดังกล่าวได้แก่ กระบวนการกรองด้วยระบบไมโครฟิลเตรชั่นแบบต่อเนื่อง (CMF) ในขั้นต้น และระบบรีเวอร์สออสโมซีส (RO) ในขั้นตอนสุดท้าย เพื่อทำการศึกษาหาค่าที่เหมาะสม ของกระบวนการกรองทั้งสองระบบ รวมทั้งศึกษาพารามิเตอร์ต่างๆ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงจากการเดินเครื่องในระยะยาว ตลอดจนความคุ้มค่าในเชิงเศรษฐศาสตร์จากการนำน้ำที่ผ่านกระบวนการกรองดังกล่าวไปใช้งานในระบบอื่น และผลพลอยได้ทางด้านการช่วยอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำ และสนับสนุนกิจกรรมเพื่อสิ่งแวดล้อม ในการวิจัยนี้จะใช้น้ำเสียซึ่งมีค่า สารแขวนลอย และซิลิกาอยู่สูง ซึ่งเมื่อนำมาผ่านขบวนการกรองด้วยระบบไมโครฟิลเตรชั่นแล้วสามารถกำจัดสารแขวนลอยได้ 100% ที่ทุกระดับความดัน ส่วนค่าของซิลิกานั้น ระบบไมโครฟิลเตรชั่นสามารถกำจัดได้เพียง 4.27% แต่เมื่อนำไปผ่านการกรองด้วยระบบรีเวอร์สออสโมซีสแล้ว จะสามารถกำจัดได้ถึง 97.5% ที่ระบบไมโครฟิลเตรชั่น จากการทดลองปรับค่าความดันระหว่าง 0.2-0.8 บาร์ พบว่าเมื่อความดันสูงขึ้นจะให้อัตราการผลิตน้ำสูงขึ้น และที่ความดัน 0.4 บาร์ จะให้เปอร์เซ็นต์การกำจัดเกลือแร่สูงสุด สำหรับเหล็กซึ่งมีปริมาณน้อยมากในน้ำเสียประมาณ 0.03 ppm as Fe นั้น สามารถกำจัดได้ 100% ที่ทุกๆ ระดับความดัน ที่ระบบรีเวอร์สออสโมซีส จากการทดลองปรับค่าความดันระหว่าง 8-17 บาร์ พบว่าที่ความดันสูงขึ้นจะให้อัตราการผลิตน้ำสูงขึ้น และที่ความดันประมาณ 11-14 บาร์ จะให้เปอร์เซ็นต์การกำจัดเกลือแร่สูงสุด สำหรับการทดลองปรับเปอร์เซ็นต์ Recovery โดยกำหนดให้อัตราการไหลของน้ำดีคงที่นั้น พบว่าที่เปอร์เซ็นต์ Recovery ระหว่าง 40-60% จะให้เปอร์เซ็นต์การกำจัดเกลือแร่ที่สูง แต่เมื่อปรับค่าไปถึง 70% เปอร็เซ็นต์การกำจัดเกลือแร่จะมีค่าลดลง และจากการทดลองเดินเครื่องในระยะยาว โดยเก็บข้อมูลในช่วง 8-240 ชั่วโมง ที่ความดัน 11 บาร์และเปอร์เซ็นต์ Recovery ที่ 60% พบว่าระบบให้ค่าเปอร์เซ็นต์การกำจัดระหว่าง 98.67-98.81% นอกจากนี้ คุณภาพน้ำที่ได้จากกระบวนการกรองนี้ สามารถนำไปใช้ได้ดีที่หอทำน้ำเย็น โดยสามารถลดปริมาณน้ำทิ้งจากการ Blow down ได้โดยการลดจาก 220 ลบ.เมตรต่อวัน เหลือเพียง 90-100 ลบ.เมตรต่อวัน และเมื่อคิดความคุ้มค่าในเชิงเศรษฐศาสตร์แล้ว พบว่าสามารถลดค่าสารเคมีที่ใช้ในการป้องกันการกัดกร่อนและตะกรันลง 33% หรือสามารถคุ้มทุนได้ภายใน 3 ปี