วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาระบบรู้จำคำเรียกพยัญชนะไทยโดยใช้ขั้นตอนวิธีการฐานความรู้ (Knowledge-based Algorithm) คำเรียกพยัญชนะไทยประกอบด้วยเสียงทั้งหมด 28 เสียง แบ่งออกเป็นเสียงสามัญ 21 เสียงและเสียงจัตวา 7 เสียง ขั้นตอนวิธีการฐานความรู้ ใช้การจำแนกเสียงออกเป็นกลุ่มตามลักษณะการเปล่งเสียง และตามฐานเสียง โดยรวมเอาขั้นตอนวิธีการจำแนกเสียงวรรณยุกต์เข้าไว้ด้วย ค่าลักษณะสำคัญ 5 ลักษณะที่ใช้งานวิจัยนี้ ได้แก่ สัมประสิทธิ์เซปสตรัมบนความถี่เชิงเส้น สัมประสิทธิ์การประมาณพันธะเชิงเส้น สัมประสิทธิ์เซปสตรัมที่คำนวณจากสัมประสิทธิ์การประมาณพันธะเชิงเส้นเซปสตรัมที่คำนวณจากการแปลงฟูริเยร์ และสัมประสิทธิ์เซปสตรัมบนความถี่เมล โดยปรับค่าอันดับ และจำนวนเกาส์เชียนมิกซ์เจอร์ในแบบจำลองฮิดเดนมาร์คอฟชนิดต่อเนื่อง เพื่อหาค่าที่เหมาะสมที่สุดกับระบบ ผลการรู้จำของระบบสามารถรู้จำเสียงวรรณยุกต์ได้ร้อยละ 100 และลักษณะสำคัญที่ให้อัตราการรู้จำสูงสุดคือสัมประสิทธิ์เซปสตรัมบนความถี่เมล ขั้นตอนวิธีการฐานความรู้ให้อัตราการรู้จำเพิ่มขึ้นร้อยละ 18.8 เมื่อทดสอบกับข้อมูลเสียง 1680 ตัวอย่าง ประกอบด้วยเสียงของผู้พูดจำนวน 60 คนเป็นชาย 33 คน และหญิง 27 คน แบ่งเป็นข้อมูลชุดทดสอบซึ่งประกอบด้วยชาย 11 คน และหญิง 9 คน ผลของอัตราการรู้จำรวมทั้งระบบเท่ากับร้อยละ 83.75