วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความเต็มใจในการดูแลมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวี และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลและความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพ กับ ความเต็มใจในการดูแลมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวี ของพยาบาลวิชาชีพห้องคลอด โรงพยาบาลศูนย์และโรงพยาบาลทั่วไป กลุ่มตัวอย่าง คือ พยาบาลวิชาชีพห้องคลอด จำนวน 278 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล แบบวัดความรู้เกี่ยวกับหลักการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี แบบวัดความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพ และแบบวัดความเต็มใจในการดูแลมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวี ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้น ตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ค่าความเที่ยงของแบบวัดความรู้เกี่ยวกับหลักการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี ความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพ และความเต็มใจในการดูแลมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวีเท่ากับ .62 .85 และ .86 ตามลำดับ ผลการวิจัยพบว่า 1. ความเต็มใจในการดูแลมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวีของพยาบาลวิชาชีพห้องคลอด ด้านความรับผิดชอบต่อสังคม ด้านการปฏิบัติต่อมนุษย์ด้วยความเมตตา ด้านการเลือกทำความดี และโดยรวมทุกด้าน อยู่ในระดับปานกลาง ส่วนความเต็มใจในการดูแลมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวี ด้านการเลือกที่จะเสี่ยง อยู่ในระดับต่ำ 2. ความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพของพยาบาลวิชาชีพห้องคลอด ทั้งรายด้านและโดยรวม อยู่ในระดับปานกลาง 3. ความรู้เกี่ยวกับหลักการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีของพยาบาลวิชาชีพห้องคลอด อยู่ในระดับสูง ปานกลาง และต่ำ มีจำนวนร้อยละ 7.6, 46.8 และ 45.7 ตามลำดับ 4. อายุ สถานภาพสมรส และความรู้เกี่ยวกับหลักการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีไม่มีความสัมพันธ์กับ ความเต็มใจในการดูแลมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวี 5. ประสบการณ์การดูแลผู้ที่ติดเชื้อเอชไอวี และความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพ ของพยาบาลวิชาชีพห้องคลอด มีความสัมพันธ์กับความเต็มใจในการดูแลมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05