จากการศึกษาในอดีต จระเข้สกุล Theriosuchus ซึ่งเป็นจระเข้กลุ่ม Atoposaurid ที่รู้จักกันดีในตอนซีกโลกตอนเหนือ ถูกยืนยันว่ามีการกระจายตัวอยู่เฉพาะ ทวีปยุโรปและแอ่ง Ordos ของมองโกเลียตอนในเท่านั้น โดยค้นพบซากดึกดาบรรพ์จระเข้ กลุ่มนี้ตั้งแต่ปลายยุคจูแรสสิก (อายุ Kimmeridgian) ถึงยุคครีเตเชียสตอนต้น (อายุ Barremian) การทบทวนวรรณกรรมพบข้อมูลการปรากฏของฟันซากดึกดาบรรพ์ จระเข้แคระที่ทวีปอเมริกาเหนือด้วย อย่างไรก็ตามการอ้างถึงการปรากฏของ Theriosuchus นอกทวีปยุโรป มักจะมาจากเศษกระดูกหรือฟัน ซึ่งยังมีความคลุมเครือใน การจัดจาแนกข้อมูลอนุกรมวิธานอยู่ ข้อมูลลักษณะของชิ้นส่วนกะโหลกจระเข้แคระส่วนหน้า ที่ พบในชั้นตะกอนน้าจืดหมวดหินเสาขัวของที่ราบสูงโคราชจากมหายุคมีโซโซอิก (อายุ Berriasian-Berremian) ได้ถูกวิเคราะห์ บรรยายและตั้งขึ้นเป็นจระเข้แคระ ชนิดใหม่ของโลก Theriosuchus grandinaris sp. nov., โดยจระเข้แคระที่พบ ในประเทศไทยนั้น เป็นหลักฐานชิ้นแรกที่แน่ชัดและพิสูจน์ได้ว่าการกระจายตัวของจระเข้สกุล Theriosuchus มีอยู่นอกเหนือทวีปยุโรปจริง นอกจากนี้การปรากฏซากดึกดาบรรพ์จ ระเข้แคระในประเทศไทย ยังส่งผลให้ความหลากหลายของจระเข้ในกลุ่ม neosuchia บริเวณเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีเพิ่มขึ้น อีกทั้งยังแสดงให้เห็นว่าการกระจายตัวของจระเข้ ในวงศ์ Atoposauridae เริ่มขึ้นมาตั้งแต่หมวดหินภูกระดึงซึ่งมีอายุในช่วงปลายยุคจูแรสสิก ถึงยุคครีเตเชียสตอนต้น หรือช่วงยุคครีเตเชียสซึ่งพบกระจายไปถึงทวีปเอเชียและอเมริกาเหนือ Previously, Theriosuchus, a well known atoposaurid in the north hemisphere, remains have subsequently been reported only in the European and the Ordos Basin of Inner Mongolia, from Late Jurassic (Kimmeridgian) to Early Cretaceous (Barremian). Literature reviews indicated that many isolated teeth of Theriosuchus have also been found from the Early Cretaceous of North America. All of on-European Theriosuchus were based on isolated teeth and fragmentary bones which are still doubtful in taxonomic identification. Here we described a partial skull from the Mesozoic non-marine sediments of Khorat Plateau (Berriasian-Berremian) Sao Khua Formation and assign it to Theriosuchus grandinaris sp. nov., a new species of Theriosuchus which becomes the first unambiguous evidence outside Europe. The occurrence of Theriosuchus in Thailand increase the diversity of neosuchian crocodyliforms from Southeast Asia and suggest that Atoposauridae has wide geographical distribution since the Late Jurassic to Early Cretaceous Phu Kradung Formation or during the Early Cretaceous through Asia and North America.