วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

ศึกษาความบกพร่องในขั้นตอนต่าง ๆ ของกระบวนการแก้ปัญหาโจทย์ฟิสิกส์ประยุกต์ 1 ของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สายช่างอุตสาหกรรมสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล กรุงเทพมหานคร และจำแนกตามระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ช่างอุตสาหกรรมตัวอย่างประชากรเป็นนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 1 สายช่างอุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล กรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2539 จำนวน 272 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบทดสอบกระบวนการแก้ปัญหาโจทย์พิสิกส์ประยุกต์ 1 ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น มีค่าความเที่ยง 0.97 ค่าความยาก 0.37 - 0.78 ค่าอำนาจจำแนก 0.26 - 0.72 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ และค่าร้อยละ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักศึกษาส่วนใหญ่มีความบกพร่องในกระบวนการแก้ปัญหาโจทย์ฟิสิกส์ประยุกต์ 1 เรียงตามลำดับมากที่สุดไปน้อยที่สุด คือ ขั้นตอนที่ 5 การคิดคำนวณหาค่าคำตอบ ขั้นตอนที่ 4 การใช้ข้อมูลในโจทย์ปัญหาแทนปริมาณความสัมพันธ์ทางฟิสิกส์ ที่ไม่ทราบค่า ลงในกฎ หรือทฤษฎีทางฟิสิกส์ ขั้นตอนที่ 6 การระบุหน่วยของคำตอบ ขั้นตอนที่ 3 การใช้ข้อมูลในโจทย์ปัญหาสร้างความสัมพันธ์ของปริมาณทางฟิสิกส์ที่ไม่ทราบค่ากับกฎ หรือทฤษฎีทางฟิสิกส์ เช่น การเขียนสูตรสมการที่เกี่ยวข้อง เป็นต้น ขั้นตอนที่ 2 การวิเคราะห์ปรากฎการณ์ทางฟิสิกส์ ว่าสิ่งใดที่โจทย์กำหนดให้ และ ขั้นตอนที่ 1 การวิเคราะห์ปรากฎการณ์ทางฟิสิกส์ว่า สิ่งใดที่โจทย์ต้องการทราบ 2. นักศึกษาส่วนใหญ่ในกลุ่มเก่ง และกลุ่มปานกลางมีความบกพร่องในขั้นตอนต่าง ๆ ของกระบวนการแก้ปัญหาโจทย์ฟิสิกส์ประยุกต์ 1 ไม่แตกต่างกันเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ ขั้นตอนที่ 5,4,6,3,2 และ 1 ตามลำดับ ส่วนนักศึกษาส่วนใหญ่ในกลุ่มอ่อนมีความบกพร่องในขั้นตอนต่าง ๆ ของกระบวนการแก้ปัญหาโจทย์ฟิสิกส์ประยุกต์ 1 แตกต่างออกไปโดยพบว่า ลำดับความบกพร่องในขั้นตอนต่าง ๆ เรียงตามลำดับจากมากไปหาน้อย คือ ขั้นตอนที่ 5,4,6,2,3 และ 1 ตามลำดับ