วิทยานิพนธ์ (พย.ม)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

ศึกษาความสามารถในการตัดสินใจในปัญหา ความขัดแย้งเชิงจริยธรรมในการปฏิบัติการพยาบาล รวมทุกขั้นตอนและในขั้นการรวบรวมข้อมูล การวินิจฉัยปัญหา การพิจารณาทางเลือกในการตัดสินใจ การตัดสินใจปฏิบัติและการประเมินผลของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 4 จำแนกตามค่านิยมวิชาชีพและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างค่านิยมวิชาชีพ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กับความสามารถในการตัดสินใจในปัญหาความขัดแย้งเชิงจริยธรรมในการปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาลแต่ละขั้นตอนและรวมทุกขั้นตอน กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษาที่กำลังศึกษาชั้นปีที่ 4 ปีการศึกษา 2539 ตามหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตหรือเทียบเท่าของสถาบันการศึกษาพยาบาลทั่วประเทศ จำนวน 391 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดความสามารถในการตัดสินใจในปัญหาความขัดแย้งเชิงจริยธรรมในการปฏิบัติการพยาบาล และแบบวัดค่านิยมวิชาชีพที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นจากการสัมภาษณ์แนวลึกผู้ทรงคุณวุฒิทางการพยาบาล และผู้ทรงคุณวุฒิด้านจริยธรรมที่ศึกษาค้นคว้าประเด็นจริยธรรมในการบริการสุขภาพ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถในการตัดสินใจในปัญหาความแย้งเชิงจริยธรรมในการปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษารวมทุกขั้นตอนและในขั้นตอนการรวมข้อมูล การวินิจฉัยปัญหา และการประเมินผลเกินร้อยละ 50 ยกเว้นขั้นการตัดสินใจปฏิบัติต่ำกว่าร้อยละ 50 2. ค่านิยมวิชาชีพและคะแนนเฉลี่ยสะสมมีความสัมพันธ์ทางบวกระดับต่ำกับความสามารถในการตัดสินใจของนักศึกษาพยาบาล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=.20 และ r=.25) 3. นักศึกษาที่มีค่านิยมวิชาชีพระดับสูง มีค่าเฉลี่ยของคะแนนความสามารถในการตัดสินใจในขั้นการวินิจฉัยปัญหา การพิจารณาทางเลือกในการตัดสินใจ การตัดสินใจปฏิบัติ และรวมทุกขั้นตอนสูงกว่านักศึกษาที่มีค่านิยมวิชาชีพระดับปานกลางและต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. นักศึกษาที่มีคะแนนเฉลี่ยสะสมในระดับดีมาก มีค่าเฉลี่ยของคะแนนสามารถในการตัดสินใจในขั้นตอนการวินิจฉัยปัญหา การพิจารณาทางเลือกในการตัดสินใจ การตัดสินใจปฏิบัติ การประเมินผลและรวมทุกขั้นตอนสูงกว่านักศึกษาที่มีคะแนนเฉลี่ยสะสมในระดับดีและพอใช้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05