วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยานิพนธ์, 2544

ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกัน โรคหัวใจขาดเลือดของประชากรกลุ่มเสี่ยง ในจังหวัดฉะเชิงเทรา เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ ตามแบบสอบถามกับผู้ที่มีอายุ 35-59 ปี ที่มีความดันโลหิตสูง จำนวน 416 คน ที่อาศัยอยู่ในอำเภอเมือง อำเภอบางปะกง และอำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ผลการศึกษาพบว่าประชากรกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ มีพฤติกรรมการป้องกันโรคหัวใจขาดเลือดในระดับปานกลาง การวิเคราะห์ค่าเฉลี่ยเลขคณิตในระดับสองตัวแปรพบว่า ตัวแปรอิสระทุกตัวมีความสัมพันธ์กับตัวแปรตาม เป็นไปตามสมมุติฐานที่ตั้งไว้ เมื่อนำปัจจัยทางประชากรและสังคมมาเป็นตัวแปรควบคุม พบว่าตัวแปรการรับรู้อุปสรรค เมื่อคุมด้วยปัจจัยทางประชากรและสังคมทีละตัว ยังคงมีความสัมพันธ์เป็นไปตามสมมุติฐานที่ตั้งไว้ ส่วนตัวแปรการรับรู้อื่นๆ เป็นไปตามสมมุติฐานบางกลุ่ม การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการป้องกัน โรคหัวใจขาดเลือดกับการรับรู้ภาวะคุกคาม การรับรู้ความคาดหวัง และสิ่งชักนำให้ปฏิบัติ โดยวิธีการวิเคราะห์การถดถอยอย่างง่าย พบว่ามีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 โดยการรับรู้ภาวะคุกคามสามารถอธิบายการผันแปร ของพฤติกรรมการป้องกันโรคได้ 12.0% การรับรู้ความคาดหวังอธิบายได้ 33.4% สิ่งชักนำให้ปฏิบัติอธิบายได้ 16.2% เมื่อนำปัจจัยด้านประชากรและสังคมมาศึกษาร่วมด้วย โดยการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุพบว่า การรับรู้ภาวะคุกคามร่วมกับปัจจัยด้านประชากรและสังคม สามารถอธิบายพฤติกรรมการป้องกันโรคหัวใจขาดเลือดได้ 25.6% การรับรู้ความคาดหวังอธิบายได้ 39.8% สิ่งชักนำให้ปฏิบัติอธิบายได้ 31.5%