วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

งานวิจัยนี้ได้ศึกษาถึงพฤติกรรมความต่อเนื่องของระบบแผ่นพื้นอัดแรงสำเร็จรูปหน้าตัดกลวง ด้วยการทดสอบแผ่นพื้นตัวอย่างต่อเนื่อง 2 ช่วง จำนวน 8 ตัวอย่างทดสอบ บรรทุกน้ำหนักแบบสถิตจนถึงจุดวิบัติ ใช้ตัวอย่างทดสอบหน้าตัดกลวงหนา 15 ซม. กว้าง 60 ซม. ยาว 400 ซม. แยกตัวแปรเป็น 3 ชุด ชุดแรกใช้ปริมาณเหล็กเสริมเป็นตัวแปร ชุดที่สองให้ระยะห่างของชิ้นส่วนสำเร็จรูปเป็นตัวแปร และชุดสุดท้ายเป็นตัวอย่างทดสอบช่วงเดียว ใช้เป็นตัวอย่างการทดสอบอ้างอิง ความยาวช่วงทดสอบกำหนดที่ 375 ซม. บรรทุกน้ำหนักเป็นจุดที่กลางช่วง มีช่วงแรงเฉือน 187.5 ซม. ผลทดสอบจะเปรียบเทียบกับการวิเคราะห์ด้วยวิธีความเครียดสอดคล้อง ให้การกระจายหน่วยแรงอัดในคอนกรีตตามที่เสนอโดย Hognestad ของหน้าตัดธรรมดา และตาม Popovics ของหน้าตัดที่มีการโอบรัด ส่วนค่าหน่วยแรงดึงในเหล็กเสริมใช้ผลการทดสอบแรงดึงจากตัวอย่างทดสอบจริง ผลการทดสอบพบว่ารอยต่อจะมีกำลังสูงตามปริมาณเหล็กที่ใช้ แต่ความโค้งที่จุดวิบัติคำนวณจากค่าการแอ่นตัวจะลดค่าลงตามลำดับ ในตัวอย่างทดสอบที่มีปริมาณเหล็กเสริมมากอาจวิบัติด้วยแรงเฉือนได้ หากค่าหน่วยแรงเฉือนทางราบเกินพิกัด เปรียบเทียบผลการทดสอบกับการวิเคราะห์พฤติกรรมการดัดชี้ชัดว่า กำลังดัดแตกร้าว กำลังดัดที่จุดคราก และค่าสติฟเนสก่อนการคราก สอดคล้องกันอย่างมาก โดยค่าความแตกต่างอยู่ในพิกัดไม่เกินร้อยละ 5 การกำหนดค่าดัชนีความเหนียวจากการต่อเนื่องเกินกว่า 3 เพื่อให้เกิดจุดหมุนพลาสติกได้ พบว่าจะต้องมีปริมาณเหล็กเสริมไม่เกิน 0.41 ของปริมาณที่ภาวะสมดุล และปริมาณเหล็กเสริมขั้นต่ำเพื่อควบคุมการแตกร้าวและการกระจายซ้ำไม่เกินร้อยละ 20 ตาม ACI 318R-99 จะต้องไม่น้อยกว่า 0.23 ของปริมาณที่ภาวะสมดุล ในกรณีที่มีความกว้างรอยต่อเป็นตัวแปรที่ 5, 15 และ 25 ซม. มีผลให้การลดแรงดัดที่ศูนย์กลางแท่นรองรับของรอยต่อลงร้อยละ 11, 13 และ 15 ตามลำดับ อนึ่งพฤติกรรมการโอบรัดของหน้าตัดรอยต่อ พบว่ามีนัยสำคัญต่อกำลังดัดประลัยน้อยมาก แต่จะมีผลต่อความเหนียวทางโครงสร้างในเชิงอนุรักษ์มากขึ้น แนวทางการออกแบบรอยต่อของแผ่นพื้นสำเร็จรูปหน้าตัดกลวงอาจพิจารณาคำนวณโมเมนต์ดัดที่รอยต่อด้วยน้ำหนักบรรทุกจรได้สูงถึง 1.75 ของพื้นช่วงเดียว ทั้งนี้จะต้องตรวจสอบแรงเฉือนทางราบที่ผิวสัมผัสก่อนด้วยค่าประลัยไม่เกิน 0.61 (กก./ตร.ซม.) การคำนวณออกแบบสามารถใช้วิธีการตามมาตรฐานการออกแบบทั่วไปได้ ที่ต้องตรวจสอบปริมาณเหล็กสูงสุดและปริมาณเหล็กต่ำสุด อีกทั้งจะต้องมีการตรวจสอบการแอ่นตัวด้วยค่าโมเมนต์ความเฉื่อยแตกร้าวไม่น้อยกว่าร้อยละ 25 ของหน้าตัดเต็ม เทียบกับพิกัดตามมาตรฐานการออกแบบทั่วไปได้