วิทยานิพนธ์ (บช.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการคือ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความขัดแย้งของผู้ถือหุ้นทุนและ ผู้ถือหุ้นกู้กับระดับของความระมัดระวังทางการบัญชี และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างระดับของ ความระมัดระวังทางการบัญชีกับต้นทุนของหนี้สินเมื่อมีความขัดแย้งของผู้ถือหุ้นทุนและผู้ถือหุ้นกู้ โดยศึกษาจากข้อมูลของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยที่มีโครงสร้างการจัดหา เงินทั้งจากการออกหุ้นทุนและหุ้นกู้อย่างต่อเนื่องในระหว่างปี 2546-2548 เพื่อให้ทราบว่างบการเงิน ของบริษัทในประเทศไทยมีคุณสมบัติของความระมัดระวังทางการบัญชีที่จะช่วยลดความขัดแย้งของ ผู้ถือหุ้นทุนและผู้ถือหุ้นกู้ และส่งผลให้ลดต้นทุนหนี้สิ้นของบริษัทหรือไม่ การศึกษาจะวัดระดับของ ความระมัดระวังทางการบัญชีจาก 2 วิธี คือ วัดด้วยตัวแบบของ Beaver and Ryan (2000) และวัดด้วย ตัวแบบของ Givoly and Hayn (2000) จากการศึกษาพบว่า บริษัทที่มีความขัดแย้งของผู้ถือหุ้นทุนและ ผู้ถือหุ้นกู้สูงจะมีระดับของความระมัดระวังทางการบัญชีสูง ทั้งนี้เพื่อให้ความระมัดระวังทางการบัญชี ในการลดความขัดแย้งดังกล่าว นอกจากนี้พบว่าเมื่อมีความขัดแย้งของผู้ถือหุ้นทุนและผู้ถือหุ้นกู้ บริษัทที่มีระดับของความระมัดระวังทางการบัญชีสูงจะมีต้นทุนของหนี้สินต่ำ หรือก็คือ ความระมัดระวัง ทางการบัญชีจะส่งผลให้ลดต้นทุนหนี้สินของบริษัทได้