วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบจากการอบอ่อนแบบวัฏจักรต่อการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างจุลภาคของเหล็กกล้าไร้สนิม 304 หลังจากเกิดการตกผลึกใหม่ การอบอ่อนแบบวัฏจักรทำโดยการให้ชิ้นงานตัวอย่างเคลื่อนที่สลับไปมาระหว่าง 2 อุณหภูมิ จากเตาความร้อน 2 ตัวที่สร้างขึ้น เวลารวมทั้งหมดในการอบอ่อนและเวลาที่หยุดพักในแต่ละรอบของอุณหภูมิระหว่าง 850 และ 950 องศาเซลเซียล คือตัวแปรหลักของการศึกษาครั้งนี้ รูปถ่ายจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบสแกนถูกนำมาใช้เพื่อเปรียบเทียบโครงสร้างจุลภาคของชิ้นงานตัวอย่าง ซึ่งรวมถึงขนาดและจำนวนด้านของเกรน ผลการทดลองพบว่า การอบอ่อนแบบวัฏจักรทำให้เกิดการหน่วงอัตราการขยายขนาดของเกรนซึ่งแสดงให้เห็นโดยขนาดของเกรนเฉลี่ยมีค่าอยู่ระหว่าง 40 ถึง 50 ไมครอน เมื่อเวลารวมทั้งหมดในการอบอ่อนเป็น 30 และ 120 นาที ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม ขนาดของเกรนมีการกระจายตัวเพิ่มมากขึ้นเมื่อเพิ่มเวลารวมทั้งหมดในการอบอ่อน จากข้อสังเกตนี้อาจอธิบายได้ว่าการเคลื่อนที่ของขอบเกรนลดลงระหว่างทำการอบอ่อนแบบวัฏจักร และแสดงให้เห็นจากการเพิ่มขึ้นของจำนวนด้านของเกรนส่วนใหญ่จาก 4 ด้านไปเป็น 6 ด้าน เมื่อเวลาในการอบอ่อนเพิ่มขึ้น ผลการทดสอบด้วย 10% กรดออกซาลิก หลังจากนำชิ้นงานตัวอย่างไปเซนซิไทซ์ที่อุณหภูมิ 650 องศาเซลเซียล เป็นเวลา 5 ชั่วโมง แสดงให้เห็นว่าการอบอ่อนแบบวัฏจักรทำให้เกิดการต้านทานการกัดกร่อนบริเวณขอบเกรนได้ดีขึ้นเมื่ออบอ่อนเป็นเวลา 30 และ 60 นาที ที่จำนวนรอบมากขึ้น แต่เมื่ออบอ่อนนานขึ้นไปจนถึง 120 นาที พบว่าการอบอ่อนแบบวัฏจักรไม่ช่วยทำให้สมบัติด้านการกัดกร่อนบริเวณขอบเกรนดีขึ้น