วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการฝึกทักษะกีฬาวอลเลย์บอลที่มีต่ออัตมโนทัศน์และปัญหาการปรับตัวของวัยรุ่นในสถานบำบัดรักษา และฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือสมาชิกบ้านพิชิตใจ จำนวน 40 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มทดลองเข้าร่วมฝึกทักษะกีฬาวอลเลย์บอลในเวลา 17.00-18.00น. เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน ครั้งละ 60 นาที กลุ่มควบคุมปฏิบัติภารกิจตามปกติ ก่อนและหลังการทดลอง 8 สัปดาห์ กลุ่มตัวอย่างทำแบบวัดอัตมโนทัศน์และแบบสำรวจปัญหาการปรับตัว นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ โดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบค่า”ที” (t-test) กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1. อัตมโนทัศน์ของกลุ่มทดลอง ก่อนและหลังการทดลอง ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. อัตมโนทัศน์หลังการทดลอง ระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ปัญหาการปรับตัวของกลุ่มทดลอง ก่อนและหลังการทดลอง มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ปัญหาการปรับตัวหลังการทดลอง ระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05