วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

ทรัพย์สินที่ได้จากการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดจำนวนเดียวกัน ซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้อง จะยึดหรืออายัดนั้นอาจเป็นไปตามบทบังคับของกฎหมายสองฉบับ คือ พระราชบัญญัติมาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ. 2534 และ พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษ แต่การบังคับใช้กฎหมายทั้งสองฉบับมีความแตกต่างและก่อให้เกิดปัญหาในทางปฏิบัติ โดยยังไม่มีหลักเกณฑ์กำหนดว่าจะต้องใช้กฎหมายฉบับใด ดำเนินการกับทรัพย์สินนั้นก่อนหรือหลังเป็นที่แน่นอนจึงจำเป็นกำหนดหลักเกณฑ์การบังคับใช้กฎหมายทั้งสองฉบับกับทรัพย์สินที่ได้จากการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดให้ชัดเจน ซึ่งสามารถกระทำได้โดยการวางมาตรการประสานงานระหว่างสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดและสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งที่จะศึกษาถึงแนวทางการประสานงานระหว่างหน่วยงานทั้งสองตามที่กล่าวมา โดยใช้ มาตรา 58 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 มากำหนดหลักเกณฑ์ในการเข้าดำเนินการกับทรัพย์สินเช่นว่านั้น โดยสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน