วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การวิจัยในครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาเทคนิคการก่อสร้างอาคารด้วยไม้ ไผ่ โดยคำนึงถึงกรรมวิธีการก่อสร้างและเทคโนโลยีที่เหมาะสมกับแรงงานคน การรับแรงและการถ่ายแรงอย่างถูกต้องในส่วนต่างๆ โครงสร้าง โดยออกแบบอาคารตัวอย่างที่ใช้ในการทดลองแก้ปัญหาก่อสร้างอาคารด้วยไม้ไผ่ ให้มีความสอดคล้องในการพัฒนาที่อยู่อาศัย ในพื้นที่โครงการพัฒนาดอยตุง การเก็บข้อมูลการก่อสร้างด้วยไม้ไผ่ได้ทำการสำรวจในพื้นที่ตัวอย่าง 4 พื้นที่ได้แก่ อ.สังขละบุรี จ.กาญจนบุรี, อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน, อ.เวียงแหง จ.เชียงใหม่ และ อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย ทำการวิเคราะห์ข้อดี ข้อเสีย สรุปปัญหา และเสนอแนวทางแก้ไขปัญหาในการก่อสร้างด้วยไม้ไผ่ในองค์ประกอบอาคารนั้นๆ และทำทดลองสร้างอาคารตัวอย่างโดยมีชาวเขา 20 คน เป็นแรงงาน ณ โครงการพัฒนาดอยตุง อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย ใช้เวลาการก่อสร้างทั้งสิ้น 45 วัน โดยได้รับการสนับสนุนจาก มูลนิธิแม่ฟ้าหลวง ในพระบรมราชูปถัมภ์ และได้จัดการอบรม การถ่ายทอดเทคนิคการก่อสร้างอาคารด้วยไม้ไผ่สู่พื้นที่โครงการพัฒนาดอยตุง แก่ผู้นำชุมชนและช่างประจำหมู่บ้าน จำนวน 26 หมู่บ้านในพื้นที่โครงการ การวิจัยพบว่า ปัญหาก่อสร้างอาคารด้วยไม้ไผ่มีสาเหตุจาก 1. ไม้ไผ่ซึ่งเป็นวัสดุหลักในอาคารไม่คงทน เนื่องจากไม่ได้รับการถนอมอย่างถูกวิธี 2. เทคนิคการก่อสร้างดั่งเดิมไม่แข็งแรงและปรับเข้ากับการดำรงชีวิตในสังคมใหม่ ได้ยาก และจากการทดลองสร้างอาคารตัวอย่างพบว่า 1. ไม้ไผ่สามารถนำมาใช้ในการก่อสร้างอาคารที่อยู่อาศัยให้คงทนถาวรได้ถ้าได้รับ การถนอมรักษาอย่างถูกวิธี 2. การผสานวัสดุอื่นๆ กับไม้ไผ่สามารถทำได้และได้ผลดี 3. แรงงานที่มีทักษะการก่อสร้างต่ำสามารถพัฒนาจนสามารถสร้างอาคารอย่างง่ายได้ ถ้าได้รับการถ่ายทอดเทคนิคการก่อสร้างจากผู้ชำนาญการ 4. การใช้ระบบประสานทางพิกัดและการผลิตชิ้นส่วนสำเร็จรูปโดยใช้ไม้ไผ่เป็นวัสดุ หลักสามารถทำได้ 5. การเลือกใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมสามารถก่อสร้างอาคารในราคาประหยัดและไม่ทำ ร้ายสภาพแวดล้อม