วิทยานิพนธ์ (ภ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ระบบการกระจายยาในผู้ป่วยในของโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า พบปัญหาปริมาณและรายการยาบนหอผู้ป่วยมาก มีมูลค่าสูง ยาบางรายถูกเก็บจนกระทั่งหมดอายุ มีความคลาดเคลื่อนในการใช้ยา การปรับปรุงระบบการจายยา โดยนำหลักการของระบบการกระจายยาแบบยูนิตโดสมาประยุกต์ใช้ โดย 1) เภสัชกรเห็นคำสั่งใช้ยาของแพทย์ 2) ปริมาณยาที่จ่ายให้เพียงพอต่อการใช้ 24 ชั่วโมง 3) เภสัชกรร่วมดูแลและจัดทำบัญชียาสำรองบนหอผู้ป่วย 4) ปรับปรุงระบบคืนยาให้สะดวกมากขึ้น วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาสาเหตุและอัตราการเกิดความคลาดเคลื่อน ในการใช้ยาก่อนการปรับปรุงระบบการกระจายยาในเดือนตุลาคม 2544 ถึง พฤศจิกายน 2544 และหลังการปรับปรุงระบบการกระจายยาในเดือนกุมภาพันธ์ 2545 ถึง มีนาคม 2545 โดยศึกษาเฉพาะความคลาดเคลื่อนในการใช้ยา 3 ประเภท คือ ความคลาดเคลื่อนในการสั่งใช้ยา ความคลาดเคลื่อนในการคัดลอกคำสั่งใช้ยาและความคลาดเคลื่อนในการจ่ายยา ผลการศึกษาพบว่า อัตราการเกิดความคลาดเคลื่อนในการคัดลอกคำสั่งแพทย์ ก่อนการปรับปรุงระบบฯ (31.57%) ลดลงเป็นหลังการปรับปรุงระบบฯ ( 8.14%) อัตราการเกิดความคลาดเคลื่อนในการสั่งใช้ยาก่อนการปรับปรุงระบบฯ (0.23%) ใกล้เคียงกับหลังการปรับปรุงระบบฯ (0.37%) อัตราการเกิดความคลาดเคลื่อนในการจ่ายยาก่อนการปรับปรุงระบบฯ (0.19%) น้อยกว่าหลังการปรับปรุงระบบฯ (2.16%) เล็กน้อย การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า ระบบการกระจายยาแบบยูนิตโดสช่วยลดความคลาดเคลื่อนในการใช้ยา โดยเฉพาะความคลาดเคลื่อนในการคัดลอกคำสั่งใช้ยา อย่างไรก็ตาม ยังไม่ได้มีการศึกษาถึงการลดความคลาดเคลื่อนอื่นๆ เนื่องจากระบบยูนิตโดสที่สร้างความร่วมมือระหว่างหอผู้ป่วยและห้องจ่ายยาผู้ ป่วยใน