วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยจิตเภทที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ 2) ศึกษาอำนาจการทำนายคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยจิตเภทที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ ตัวแปรที่ศึกษาได้แก่ปัจจัยส่วนบุคคล ความเชื่ออำนาจภายในตน อาการทางลบ และการสนับสนุนทางสังคม กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยจิตเภท จำนวน 140 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ สำหรับการคัดเลือกเข้าเป็นกลุ่มตัวอย่างและการคัดออกเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบประเมินอาการทางลบ แบบสัมภาษณ์ความเพียงพอของรายได้ แบบวัดความเชื่ออำนาจภายในตน แบบสัมภาษณ์การสนับสนุนทางสังคม และแบบสัมภาษณ์คุณภาพชีวิตแบ่งเป็น 2 ด้าน คือด้านความพึงพอใจและด้านความสำคัญ ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา และหาค่าความเที่ยงของเครื่องมือทุกฉบับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบขั้นตอน ผลการวิจัย พบว่า 1. ค่าคะแนนของคุณภาพชีวิตโดยรวม และคุณภาพชีวิตทุกด้านคือด้านสุขภาพและการทำหน้าที่ด้านสังคมและเศรษฐกิจ ด้านจิตใจและจิตวิญญาณ และด้านครอบครัวของผู้ป่วยจิตเภท แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ อยู่ในระดับสูง 2. ตัวแปรที่สามารถร่วมกันทำนายคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยจิตเภท แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ การสนับสนุนทางสังคม อาการทางลบ เพศหญิง และความเพียงพอของรายได้ โดยมีค่าความแปรปรวนของการพยากรณ์ร้อยละ 37.8 (R[superscript 2] = .378) สมการพยากรณ์ในรุปคะแนนมาตรฐาน คือ Z[subscript คุณภาพชีวิต] = .385[subscript การสนับสนุนทางสังคม] - .204[subscript อาการทางลบ] + .190[subscript เพศหญิง] + .144[subscript ความเพียงพอของรายได้]