วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

สร้างโมเดลโค้งพัฒนาการของการเปลี่ยนแปลงระยะยาวของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษ และเพื่อวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงระยะยาวแบบพหุระดับของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษ โดยการประยุกต์ใช้โปรแกรม เอช แอล เอ็ม ตัวอย่างประชากร คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 603 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบวัดผลสัมฤทธิ์ แบบวัดเจตคติแบบวัดแรงจูงใจ และแบบวัดเชาว์ปัญญา สแตนดาร์ด โปรเกรสซีพ เมทริซีส ผลการวิจัยที่สำคัญมีดังนี้ 1. โมเดลโค้งพัฒนาการการเปลี่ยนแปลงระยะยาวที่สร้างขึ้นเป็นโมเดลพัฒนาการแบบควอดราติค และกระบวนการวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรมเอช แอล เอ็ม สามารถประมาณค่าพารามิเตอร์ สถานภาพเริ่มต้น อัตราพัฒนาการ และอัตราเร่งได้อย่างครบถ้วน 2. ผลการวิเคราะห์โมเดลโค้งพัฒนาการของการเปลี่ยนแปลงระยะยาวของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษ ปรากฏดังนี้ 2.1 โมเดลพัฒนาการแบบควอดราติค สามารถอธิบายความแปรปรวนของการเปลี่ยนแปลงของผลสัมฤทธิ์คำศัพท์ภาษาอังกฤษ ได้สูงกว่าโมเดลพัฒนาการเชิงเส้น ซึ่งสามารถเขียนเป็นสมการได้ดังนี้ ระดับที่ 1 โมเดลการวัดซ้ำ ACH it = 30.05 + 0.38 AGE it - 0.02 AGE2 it ระดับที่ 2 โมเดลระดับบุคคล pi0i = -42.382 + 0.546**lQi + 0.252*EMOTi + 0.053EATTi + 4.941FEMALEi, pi2i = -0.118 + 0.001lQi - 0.002EMOTi + 0.002*EATTi + 0.115*FEMALEi 2.2 นักเรียนมีอัตราพัฒนาการในการเรียนรู้คำศัพท์เฉลี่ย .38 คำต่อ 2 สัปดาห์ และมีอัตราเร่งเท่ากับ -0.02 ความเที่ยงในการประมาณค่าสถานภาพเริ่มต้น อัตราพัฒนาการ และอัตราเร่งเท่ากับ 0.99, 0.58 และ .43 ตามลำดับ สถานภาพเริ่มต้นมีความสัมพันธ์ทางบวกกับอัตราพัฒนาการและอัตราเร่ง และตัวแปรเชาว์ปัญญากับแรงจูงใจส่งอิทธิพลต่อสถานภาพเริ่มต้นอย่างมีนัยสำคัญ ตัวแปรเจตคติและตัวแปรดัมมี่เพศหญิงส่งอิทธิพลต่ออัตราเร่งอย่างมีนัยสำคัญ