วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

ศึกษาแนวการสอนเนื้อหาการสอนไวโอลินของ ซูซูกิ แลงกีย์ เปรียบเทียบกับ ชูชาติ พิทักษากร และพัฒนาชุดการสอนเรื่องไวโอลินตามแนวของชูชาติ พิทักษากร การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงทดลองใช้รูปแบบแผนก่อนทดลอง (Pre-Experimental Design) กลุ่มตัวอย่างเป็นประชากรทั้งหมดซึ่งเป็นนิสิตสาขาวิชาเอกดนตรี ที่ไม่ได้ศึกษาไวโอลินเป็นวิชาเอก ชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 11 คน ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลโดยศึกษาเอกสารและเข้าสังเกต กิจกรรมการเรียนการสอนในรายวิชา 2712213 เครื่องสาย ภาคปลาย ปีการศึกษา 2539-2540 ซึ่งสอนโดย ผศ.พอ. ชูชาติ พิทักษากร โดยใช้เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล 5 ชุดได้แก่ แบบสอบถามความคิดเห็นของนิสิตที่มีต่อการเรียนไวโอลินตามแนวของ ชูชาติ พิทักษากร แบบประเมินผลและเกณฑ์การให้คะแนนการเรียนภาคปฏิบัติ แบบประเมินผลและเกณฑ์การให้คะแนนเพลงมาตรฐาน grade 1 และ grade 2 ตามแนวของ Trinity College of Music (London) และแบบตรวจสอบความถูกต้องชุดการสอนเรื่องไวโอลิน สำหรับผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบ ผลการวิจัยพบว่า 1. แนวการสอนของ ซูซูกิ และชูชาติ พิทักษากร คล้ายกันโดยใช้ธรรมชาติของสรีระเป็นหลักในการสอนซึ่งต่างกับ แลงกีย์ ที่ใช้ทฤษฎีดนตรีเป็นหลักในการสอนและกำหนดเนื้อหาการสอน ตำราเรียนของ ซูซูกิ และ แลงกีย์ ขาดเนื้อหาการสอนเทคนิคการเล่นไวโอลินบางประการและมุ่งใช้สอนกับเด็ก แต่เนื้อหาการสอนของ ชูชาติ พิทักษากร มีความสมบูรณ์มุ่งใช้สอนกับผู้ใหญ่ นอกจากนี้ยังใช้เทคนิคการยืดหยุ่นกล้ามเนื้อในการพัฒนาการเล่นไวโอลินให้ได้ผลดีมากยิ่งขึ้น 2. ชุดการสอนเรื่องไวโอลินตามแนวของชูชาติ พิทักษากร มีมาตรฐานดี กลุ่มตัวอย่างสามารถเล่นเพลงไวโอลินมาตรฐาน grade 2 ของ Trinity College of Music (London) ได้เป็นอย่างน้อย โดยมีผลคะแนนเฉลี่ยมากกว่า ร้อยละ 75 ตามเกณฑ์ที่กำหนด ผลการวิเคราะห์แบบวัดความคิดเห็นของนิสิตพบว่า นิสิตเห็นด้วยอย่างยิ่งกับวิธีการสอนไวโอลินของชูชาติ พิทักษากร และผลการวิเคราะห์แบบตรวจสอบความถูกต้องของชุดการสอนโดยผู้เชี่ยวชาญ แสดงความคิดเห็นว่าชุดการสอนเรื่องไวโอลินมีความถูกต้อง และสอดคล้องกันทั้งด้านจุดประสงค์ เนื้อหากิจกรรมการเรียนการสอน ระยะเวลาในการทำกิจกรรม และการวัดการประเมินผล ซึ่งมีประโยชน์ในการนำไปใช้ในระดับมากถึงมากที่สุด